Cel Izraela – być światłem dla świata, aby inne narody uwierzyły w jedynego Boga. Ostateczny grzech Izraela – odrzucenie samego Boga, który przychodzi w swoim Synu. Mesjanizm polityczny wybrany zamiast mesjanizmu duchowego. Chrześcijanie – nowy Naród Wybrany; przymierze w krwi Chrystusa nowym wiecznym przymierzem. Odniesienie przypowieści Jezusa do nas samych – czy my będziemy wierni Stwórcy? Wszystko jest własnością Boga, daną nam do zarządzania, aby przynosiło owoce.

Życie człowieka na ziemi jest chwilą, która kieruje go ku życiu wiecznemu, którego pragnienie nosimy w sobie. Nasze życie doczesne, dokonywane wybory to czas walki o osiągnięcie królestwa niebieskiego. Ewangelia ukazuje nam jak nasze wybory przybliżają nas, bądź oddalają od przeżywania radości w królestwie Ojca. Proroczym głosem dzisiaj jest głos Kościoła. To on, wzywa nas do dobrego życia i modlitwy. Zaufajmy nauczaniu papieża i biskupów.

Chrystus – Sługa. On jest pośród nas jak ten, który służy. Św. Kazimierz – królewicz, który swoją misję realizował jako służbę ubogim.

Zrozumieć, że ludzka doskonałość realizuje się jedynie w relacji z Bogiem.

Św. Jan Paweł II w encyklice „Dives in Misericordia” przypomniał nam prawdę o Bogu bogatym w miłosierdzie. Papież Franciszek mówił: „Bóg nigdy nie męczy się przebaczaniem nam”. Miłosierdzie Boże jest najpiękniejszą prawdą o Panu Bogu. Bóg nas kocha i jest bogaty w miłosierdzie. Cała ziemska działalność Jezusa pokazała człowiekowi, że Bóg jest miłosierny. Każda spowiedź jest udzielaniem Bożego miłosierdzia. Jezus uczył nas czym jest miłosierdzie. Ukazywał, że miłosierdzie jest dla tych, którzy chcą je przyjąć.

Mamy czynić wszystkim dobrze, miłować czynem, a nie tylko słowem.

Jezus nakłada na nas obowiązek poprawy naszych stosunków z innymi. Niech zadanie to stanie się naszym postanowieniem wielko postnym.

Wskazania Chrystusa. Prośba: może być nieszczera – chcę osiągnąć swój cel; pokorna – prawdziwa. Szukanie: nic nie robię; nic nie mam; trud owocuje. Kołatanie: natręctwo; relacja bliskości.