Jezus nazywa siebie dzisiaj Bramą owiec; jest to synonim Dobrego Pasterza. W ten sposób daje nam poznać swoje zamiary wobec człowieka – zamiary pełne miłości i troski. Prosi, abyśmy zaufali Jego głosowi i szli za Nim. Ewangelia wymienia parędziesiąt symbolicznych imion Jezusa, które przybliżają charakter lub cel Jego posłannictwa na świecie. Bardzo często są to poetyckie, sugestywne porównania. Podziwiajmy w nich jednak nie tyle piękno słownictwa, ile miłość i troskę Jezusa okazywane człowiekowi. Postawa wiary wymaga od człowieka poznania głosu Bożego, wsłuchania się w Ewangelię i nauczanie Kościoła. Drugim krokiem jest ułożenie swojego życia, podejmowanie decyzji według poznanej wiary. Bez tego drugiego elementu nasza wiara nie jest prawdziwa, co więcej: nie przyniesie nam oczekiwanej radości ani bezpieczeństwa. Pomoce: W trakcie homilii zastosowany został rodzaj quizu, który ma uświadomić dzieciom konieczność konkretnych wyborów w postępowaniu. Treść pytań użytych w zabawie należy wcześniej przygotować sobie na kartce według wzoru prezentowanego w homilii.

Aby być prawdziwie szczęśliwym człowiekiem należy dostrzec cel swojego życia, którym jest spotkanie z Bogiem. To, co nas otacza, to jedynie środki do celu.

Ukazanie prawdy o obecności Jezusa w Eucharystii.

Uświadomić czym było ukazanie się Jezusa uczniom po Jego zmartwychwstaniu.

Nasza wiara w Zmartwychwstałego opiera się na fakcie pustego grobu, na fakcie, że Zmartwychwstały wielokrotnie ukazywał się swoim uczniom, a oni widzieli na Jego ciele znaki męki.

Uświadomić zgromadzonym, że zmartwychwstanie Jezusa z Nazaretu jest najważniejszym wydarzeniem chrześcijaństwa, podstawową prawdą, którą należy z mocą potwierdzać i głosić wszystkim ludziom.

Wielkanoc to nasze największe święto. Spotykamy się przez dwa dni, by wspólnie przeżywać radość. Przez wszystkie niedziele w roku przedłużamy naszą radość ze zwycięstwa Chrystusa. Świętujemy także ważne dla nas rocznice religijne, narodowe, rodzinne czy osobiste. Świętowanie może odbywać się w różnych miejscach i w różny sposób. Największe chrześcijańskie święto rozpoczęło się przy grobie Jezusa. Również cmentarze – choć nie kojarzą się ze świętowaniem – nadają głęboki sens Świętom Wielkanocnym, bo one przypominają, że Chrystus przyszedł obudzić wszystkich zmarłych do życia.

Uświadomić wierzącym, że nie ma dla chrześcijanina ważniejszej prawdy od zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Kto tej prawdy nie przyjmuje, nie jest chrześcijaninem.