Jezus zamyka w dzisiejszym fragmencie Ewangelii wszystkie Boże przykazania w dwóch stwierdzeniach: kochać Boga i kochać bliźniego jak siebie samego. Zostaliśmy przez Boga stworzeni z duszą przeznaczoną do wieczności z Trójcą – jeśli więc ktoś to odrzuca, to w pewien bardzo radykalny sposób neguje część prawdy o sobie samym… W rzeczywistości odkrywamy, że kiedy kochamy Boga, stajemy się o wiele szczęśliwsi, ponieważ im więcej czasu z Nim spędzamy, tym więcej otrzymujemy życia Bożego. Jezus uczy nas: tak, jak pragniesz dobra i szczęścia dla siebie – zapragnij go również dla bliźniego; tak, jak potrafisz sobie dogadzać i o siebie dbać – tak samo zatroszcz się o drugiego! A co w sytuacji, gdy nie kocham siebie?! Albo gdy moja samoocena, mój stosunek względem siebie samego jest w jakiś sposób zakłócony (zaburzony)?!

Pytanie uczonego w Piśmie. Wystawienie Chrystusa na „próbę”. Spór o kolejność przykazań. Cytat z Księgi Powtórzonego Prawa. Nakazowy język Boga. Pytający język szatana.

Pan Bóg dziś prosi nas w pierwszym czytaniu, abyśmy słuchali. Mówi do mnie i do ciebie: „Słuchaj”. Mamy słuchać: rodziców, nauczycieli, katechetów, babcie, dziadków, Pana Boga. Pan Bóg prosi nas, byśmy słuchając, kochali Jego samego i naszych bliskich. On zawsze nas kocha, nawet wtedy, gdy o Nim zapominamy; nawet wtedy, gdy grzeszymy i nie chcemy słuchać tego, co do nas mówi Pan Bóg. Co się dzieje w naszym życiu, kiedy nie słuchamy mamy? Kiedy nie słuchamy Pana Boga? Mimo tego, że często smucimy Pana Boga, to On nigdy z nas nie rezygnuje, kocha nas dalej tak samo, czeka na nas z otwartymi ramionami. List miłosny. Pomoce: Rysunek uszu

Uroczystości Pańskie, maryjne i ku czci świętych obchodzimy wspólnie z innymi. Natomiast poświęcenie naszego kościoła parafialnego jest tylko naszym świętem. Życie parafialnej wspólnoty koncentruje się w kościele parafialnym. Obchody rocznicy poświęcenia świątyni są znakiem szacunku dla miejsca świętego, w którym mieszka Jezus Eucharystyczny pod postaciami chleba i wina, w którym sprawujemy Eucharystię.

Trzy słownikowe znaczenia słowa „poświęcenie” w odniesieniu do konsekracji kościoła: „dokonać obrzędu święcenia”, „oddać coś komuś lub jakiejś ważnej sprawie lub zrezygnować dla nich z kogoś, z czegoś” oraz „zainteresować się kimś, czymś w sposób szczególny”. Trzy znaczenia słowa „poświęcenie” odwołują się również do ludzkich relacji miłości. Poświęcenie nabiera tutaj różnych wymiarów, związanych z przysięgą, oddaniem i rezygnacją oraz okazywaniem zainteresowania. Uroczystość poświęcenia świątyni wiąże się z życiem człowieka w relacji z innymi. Jako chrześcijanie mamy niedościgniony wzór poświęcenia w osobie Jezusa Chrystusa.

Zacheusz szukał spotkania z Jezusem. Zaprosił Go do domu. Dziś Pan Jezus zaprasza nas do swojego domu. Świątynia to konkretny dom Boży z historią, znakami i przede wszystkim z ludźmi. Historia świątyni to historia ludzi i tradycja. Warto ją poznać. Pomoce: Kronika parafialna (jeśli jest taka możliwość); stare zdjęcia kościoła – jeśli jest to możliwe, warto skorzystać z rzutnika multimedialnego przy pokazywaniu zdjęć. Zwrócić uwagę na wyposażenie świątyni, ołtarz, konfesjonały, ornaty, obrazy. Tort albo cukierki, którymi na zakończanie Mszy św. częstujemy dzieci.

W wędrówce do nieba używamy naszego rozumu i darów Bożego Objawienia. Bartymeusz zwraca się z prośbą o miłosierdzie do Syna Dawida. Żebrak woła do króla. Pan Jezus usłyszał wołanie.

Kapłan nosi w sobie problemy tych czasów, w których wzrasta. Bardzo ważna jest sytuacja naszych rodzin. Jeśli kandydat do kapłaństwa wzrastał w rodzinie, gdzie brakowało miłości, to będzie on miał przed sobą znacznie trudniejszą i dłuższą drogę do osiągnięcia dojrzałości. Stąd ogromna odpowiedzialność młodych ludzi za budowanie dobrych, kochających się rodzin. Kapłan zna ludzkie problemy. Sam zmaga się ze słabościami i wie, co to duchowa walka. Wie także, co znaczy upadek. W zgiełku sądów możemy nawet nie usłyszeć wołania posądzanego kapłana: „Jezusie, ulituj się nade mną”. Właściwą postawą jest przyniesienie tego człowieka przed Boże oblicze, chociażby poprzez modlitwę.