Kto wierzy, jest posłuszny Bogu. Podczas burzy uczniowie bali się o swoje życie. Byli przerażeni, tym bardziej, że Jezus spokojnie spał w łodzi. Idąc za Jezusem, mam pewność, że nie mam się czego bać. Tak jak Jezus ma władzę nad żywiołami, tak ma władzę nad naszym życiem, jeśli tylko Mu zaufamy. Jesteśmy całkowicie bezpieczni, kiedy Jezus jest przy nas, tak jak byli bezpieczni uczniowie podczas burzy. Jezus obiecuje nam życie wieczne i to, że nie zginiemy na wieki.

Chrystus wyrzuca uczniom brak wiary. Jego stanowczość jest dostrzegalna w innych miejscach Ewangelii. Chrystus nie jest obojętny, gdy zostaje wzywany przez zatrwożonego człowieka. Gdy „lekkość” życia wypiera potrzebę zwracania się do Boga, powoli ginie to, co najważniejsze. Młodzi ludzie tracą orientację, jak żyć.

Wakacje to czas, kiedy możemy złapać oddech i nabrać sił do dalszej pracy. Dzisiejsza scena z Ewangelii rozgrywa się na jeziorze. Jezus, ratując rybaków przed zatonięciem, pokazuje nam, że ma wielką moc. Pan Jezus przez różne wydarzenia chce nam pokazać, jak bardzo nas kocha. On może ukoić wszelkie burze i lęki, które pojawiają się w naszym życiu. Mogą być nimi: choroba, problemy z zadaniem domowym, spory z koleżankami lub kolegami. Pomoce: wędka, łódka, kamizelka ratunkowa, statek wykonany z papieru i kamyki.

Przypowieści. Prawa w królestwie Bożym. Treść dzisiejszej Przypowieści. Delikatność Jezusa. Dzisiejsi przeciwnicy. Godność chrześcijanina.

Dzisiejsza Ewangelia mówi nam, że królestwo Boże ma w sobie ukrytą dynamikę, ma w sobie ogromną moc. Podobnie jak ziarno wyrasta dzięki wewnętrznej mocy życia, tak królestwo Boże ma w sobie wewnętrzna siłę rozwoju, ma żywotną moc, że rozrasta się na cały świat. W prawdy zawarte w dzisiejszej Ewangelii łatwiej jest wierzyć ludziom po dwudziestu wiekach, niż pierwotnemu Kościołowi. Była to bowiem mała grupka uczniów – grupka znikoma w morzu pogaństwa. Wewnętrzna moc ziarna, chociaż działa skutecznie, to jednak powoli. Podobnie jest z królestwem Bożym. Sprawy królestwa dzieją się powoli i jakby niedostrzegalnie. Nic więc dziwnego, że również dzisiaj trudno nam je sobie wyobrazić. Jeżeli spostrzegasz w sobie brak potrzeba apostołowania, odpowiedz sobie na pytanie: co zamyka ciebie na przemieniającą moc Chrystusa? Egoizm czy inne troski doczesne?

Pan Jezus zwraca się dziś do nas w przypowieściach o królestwie niebieskim. Pragnie, abyśmy dostrzegli jak Jego słowa się wypełniają, jak królestwo Boże rozwija się już tu, na ziemi. Pan Jezus ponownie za wzór przywołuje ziarenko gorczycy. Opowiadanie „Krąg radości” autorstwa Bruno Ferrero. Tak mała rzecz, tak zwykła rzecz jak kiść winogron, przyniosła radość jakże wielu osobom.. Każdy kto się uczy języków obcych, albo przygotowuje się do ważnego egzaminu wie, że jeśli regularnie, każdego dnia, poświęci na naukę kilka minut, to po pewnym czasie nauka przyniesie ogromne rezultaty. Potrzeba tak niewiele – odrobina naszej chęci i dobrej woli – a zasiane w nas królestwo Boże będzie wzrastać!

Nasz świat, to świat fizyczny w którym żyjemy i świat duchowy, o który się troszczymy. Świat duchowy jest bardzo często miejscem walki. Jest to walka o zachowanie czystości serca, którego nienawidzi Zły. Dzisiejsza Ewangelia wprowadza temat Złego. W teologii katolickiej szatan to istota osobowa, zatem zdolna do relacji. Jest przeciwnikiem Boga. Bóg stworzył świat i wszystko co na nim jako doskonałe i dobre, obdarzył istoty na tym świecie wielkim darem, jakim jest rozum i wolna wola. Pośród różnych stworzeń wyróżniamy Aniołów. Aniołowie są bytami duchowymi. To własne bunt części tych istot dał początek duchom nieczystym. Jak uczy Kościół ich wybór jest ostateczny, dlatego są skazani na wieczne potępienie. Szatan jest upadłym aniołem, który poprzez bunt wobec Boga stał się Jego przeciwnikiem. Wybrał życie bez Boga i poza Królestwem nieba. W sposób zupełnie wolny oddalił się, zrezygnował z życia w obecności Boga.

Łącznośc czytań. Ksiega Rodzaju – pierwszy grzech. Postawa Adama i Ewy. Ucieczka od odpowiedzialności. Zazdrosna postawa człowieka. Jezus wobec zarzutów. Grzechy przeciwko Duchowi Świętemu. Pycha, zazdrość – odrzucenie łaski.