Jezus pyta Piotra trzykrotnie: „czy kochasz Mnie?”. Jezus pyta o miłość, bo w niej zawierają się wszystkie postawy. Człowiek, który kocha Boga, wierzy w Niego, pragnie za Nim iść i Go naśladować. Miłość do Boga, to najlepsza odpowiedź jaką możemy udzielić. Taką odpowiedź dał Bogu św. Jan Paweł II. Ten wielki Polak starał się żyć miłością Bożą każdego dnia. Gdy zgłębiamy życiorysy świętych, dostrzegamy niezwykły plan miłości, który realizują.

Jezus z Nazaretu przyszedł zaprowadzić pokój w ludzkich sercach, nie na świecie. Inaczej mówiąc: On nie przyszedł zmieniać struktur, tylko człowieka. Ponieważ zło tkwi w człowieku, nie w strukturach. Jezus udziela na postawione przez siebie pytanie odpowiedzi, która jest wysoce niepokojąca i tajemnicza. Ze słów Jezusa bije realizm związany z ludzką wolnością, a raczej ze zniewoleniem, które skutecznie może utrzymać człowieka w swoich kleszczach. Nauka Jezusa odsłania czającą się w naszym sercu ciemność. Dotyka ran, które bronią się przed uzdrowieniem. Powoli ropieją i gniją, maskując się za pozornym poczuciem bezpieczeństwa i zadowolenia.

Grzechem jest przekroczenie przykazań Bożych lub kościelnych. Aby czyn miał znamiona grzechu ciężkiego, muszą zaistnieć dwie okoliczności, mianowicie świadomość i dobrowolność. Jeżeli brakuje któregoś z tych aspektów, możemy domniemywać, że czyn ma znamiona grzechu lekkiego. Życie w stanie łaski jest nieustanną gotowością na spotkanie z Bogiem Dzięki tej postawie mogę być pewny szczęścia wiecznego i nie muszę się bać spotkania z Bogiem w momencie śmierci.

Grzech Adama przeszedł na wszystkich ludzi, którzy pochodzą od pierwszych rodziców i dziedziczą po nich naturę ludzką. Ta natura została pozbawiona przyjaźni z Bogiem. W kontekście tego nauczania jasno widać potrzebę chrztu niemowląt.

Św. Łukasz był uczniem św. Pawła i towarzyszył mu w jego podróżach do Filippi w Macedonii oraz do Jerozolimy i Rzymu. Był z wykształcenia lekarzem. Stąd jest on uznawany za patrona lekarzy i całej służby zdrowia. Najważniejszymi dziełami św. Łukasza są trzecia Ewangelia i Dzieje Apostolskie. W swojej Ewangelii św. Łukasz przedstawia Chrystusa jako lekarza ciał i dusz. Z wielkim naciskiem podkreśla miłosierdzie Boże w stosunku do grzeszników. Łukasz przeżył nawrócenie. Poznał Chrystusa, będąc poganinem, czyli odkrył, że łaska zbawienia przeznaczona jest dla wszystkich ludzi, a nie tylko dla wybrańców z jednego narodu.

Świat uległ daleko idącej przemianie w kierunku sekularyzacji. Dawniej człowiek potwierdzał swoją wiarę znakami: znakiem krzyża; pozdrowieniem chrześcijańskim; szacunkiem dla świętości. Grzechy przeciwko Duchowi Świętemu.

Hipokryci to ludzie o podwójnej twarzy. Na zewnątrz chcą wyglądać doskonale. Pod tą maską ukrywa się jednak ich prawdziwe oblicze. Bywają ludzie, którzy zewnętrznymi formami religijności przykrywają swoją moralną nędzę. W dzisiejszej Ewangelii Jezus zachęca swoich uczniów, aby zobaczyli siebie oczami Pana Boga.

Patrząc na wydarzenia ze starego Testamentu można stwierdzić: jak biedni są ludzie, którzy odrzucili proroków Starego Testamentu, ale jeszcze biedniejsi są ci, którzy odrzucili Jezusa. Dzisiaj widzimy Jezusa, który podczas posiłku w domu faryzeusza gorszy swoimi słowami jego gości. Jezus swoją wypowiedzią odsłania fałszywość faryzeuszy i ich religijną obłudę, której ludzie wcześniej nie dostrzegali. Mistrz z Nazaretu tłumaczy dlaczego nie umył rąk przed jedzeniem. Postępuje tak, żeby móc wyjaśnić rozmówcom przy stole, że przeceniają własne tradycje i subiektywne przekonania. Dziś Jezus zwraca się do nas, do swoich uczniów: „Nigdy nie udawajcie!