Smutek, o którym mówi Jezus, przeminie po Jego chwalebnym zmartwychwstaniu. Trzeba mieć głęboką wiarę, że Bóg nam dopomoże w każdych okolicznościach.

Św. Paweł ostentacyjnie korzystał z pomocy pogan. Jest to konkretne wyrażenie przekonania, że nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego (Ga 3,28). Słowa i gesty św. Pawła, który w Chrystusie chciał zjednoczyć wszystkich, mają szczególne znaczenie w globalizującym się świecie.

Eucharystia – dziełem Ducha Świętego. Duch Prawdy przeciw ojcu kłamstwa. Prośmy Ducha Świętego, abyśmy nieustannie wzrastali w łasce chrztu, w łasce bierzmowania, abyśmy w tym świecie tak często zagubionym w kłamstwie i grzechu byli autentycznymi świadkami prawdy i miłości.

Czy szatan został faktycznie zwyciężony? Doświadczanie w życiu wielu pokus mówi nam, że zły nadal panoszy się na ziemi. Obiektywną prawdą jest, że Jezus swoim zmartwychwstaniem uwolnił nas spod władzy złego ducha i przywrócił nam godność dziecka Bożego. Jezus uwalnia nas spod panowania złego, tak jak uwolnił Pawła i Sylasa z więzienia, oraz jak uwolnił strażnika od lęku i kultu pogańskiego.

Chrystus zapowiada posłanie uczniom Ducha Świętego, który będzie dany jako Pocieszyciel i Duch Prawdy. Duch Święty uzdolni uczniów do dawania świadectwa o Jezusie Chrystusie jako Synu Bożym. Duch Święty nigdy nas nie opuszcza. Dzięki Duchowi Świętemu zostaliśmy wyniesieni do godności dzieci Bożych. Obecność Ducha Świętego sprawia, że podczas Eucharystii chleb staje się prawdziwym Ciałem Jezusa, a wino Jego Krwią.

"Aby stanowili jedno!" (por. J 17,20). Te słowa stanowią testament Jezusa dany uczniom. Podziały istniały już wśród pierwszych chrześcijan. Schizma wschodnia z 1054 r. podzieliła Kościół na katolicyzm i prawosławie. Św. Andrzej Bobola gorliwie pracował, aby przywrócić jedność Kościoła wschodniego i zachodniego.

Miłość istotą naszej wiary. Przykazania – drogowskaz wolności, którą daje miłość. Krzyż znakiem największej miłości. Jesteśmy przyjaciółmi Chrystusa.

Okres wielkanocny przypomina nam sytuację rodzącego się Kościoła. Pozwala to zrozumieć sposób interpretacji i wprowadzania w życie Ewangelii w pierwszych gminach. Odkrywamy teologię, która powstawała również w odniesieniu do pojawiających się w Kościele problemów. Sobór Jerozolimski poruszył kwestię obecności pogan w Kościele. Miłość jest nowym przykazaniem Mistrza z Nazaretu. Apostołowie wsłuchiwali się w Ewangelię i byli otwarci na działanie Ducha Świętego i w ten sposób rozeznawali jak kierować Kościołem. Uczynić Ewangelię najważniejszą zasadą swojego życia.