Liturgia Wielkiej Środy wprowadza nas w mroczną przestrzeń ludzkiej niewierności i zdrady. Judasz duchowo oddalił się od Mistrza. To oddalanie się od Pana utworzyło przestrzeń, w której zaczęły kiełkować zdradliwe myśli. Jezus nie zapobiegł zdradzie Judasza. Mesjasz miał doświadczyć najboleśniejszej zdrady ze strony przyjaciela.

Uświadomić wierzącym, że ten kto przyjmuje człowieka, którego Jezus posyła, Jego samego przyjmuje. Trzeba dostrzegać w bliźnich posłańców Jezusa Chrystusa. Możemy pomagać innym znaleźć Zbawiciela.

W Księdze Izajasza zauważamy tajemniczą postać Sługi Jahwe. To osoba będąca w szczególnie bliskiej relacji z Panem. To Sługa wybrany, umiłowany, w którym Bóg znajduje upodobanie. Jego zadaniem jest upowszechnianie Prawa Bożego. Oddajemy dziś Jezusowi hołd wraz z Marią w Betanii. Zachowanie kobiety, która namaszcza stopy Jezusa drogocennym olejkiem, wzbudza zdziwienie, ale zostaje w pełni przez Niego zaakceptowane. Judaszowi zabrakło prawdziwej miłości. W uczniach Jezusa ma być miłość do Boga.

Warunki towarzyszące śmierci Jezusa – prześladowanie ze strony faryzeuszów, ukrywanie się, niesprawiedliwa i haniebna śmierć na krzyżu. Jezus wypełnił zbawczą misję. Starajmy się przeżyć życie w perspektywie Bożego planu zbawienia.

Prorocy Starego Testamentu głosili Izraelitom trudne prawdy, dlatego byli prześladowani. Jeremiasz uważany był za zdrajcę. Zbawiciel nie został przyjęty przez Naród Wybrany.

Gorliwa dysputa. Bunt Żydów. Nasze oburzenie. Wymyślone wydarzenie. Moja reakcja. Dziękczynienie Bogu.

Szatan w Raju podważa istnienie Boga jako Prawdy. Walka z Prawdą poprzez sianie kłamstwa przewija się przez całe dzieje ludzkości.

Wiara daje życie wieczne. Jest jeden Bóg. Kto wypełnia wolę Bożą, trwa na wieki.