W Izraelu gardzono celnikami i zaliczano ich do grupy ludzi popełniających najcięższe grzechy, a co za tym idzie, nie mogli oni liczyć na Bożą łaskę. Jezus przełamuje ludzkie oceny. Dla niego żaden człowiek nie jest przekreślony ani potępiony. Lewi musiał zobaczyć i uznać w Jezusie kogoś, kto zmieni jego życie, kto sprawi, że będzie prawdziwie szczęśliwy, bo na wezwanie Jezusa natychmiast zostawił wszystko i poszedł za Nim. Faryzeusze i uczeni w Piśmie byli zgorszeni postawą Jezusa. Pycha zamykała ich na łaskę zbawienia, którą przyniósł Jezus.

Noworoczne postanowienia a post. Dieta jawi im się jako świetny pomysł, ale piątkowy post od pokarmów mięsnych oznacza nie lada wyrzeczenie. Być może problem z praktykowaniem postu wynika z faktu, iż post kojarzy nam się negatywnie. Pan Jezus uczy nas innego wymiaru postu. Post pomaga nam przeżywać bardziej to, co On uczynił dla nas przez swoją mękę i śmierć na krzyżu. Stając u progu Wielkiego Postu, zatrzymajmy się nad tym, czym post jest dla nas?

Często wolimy włożyć minimum wysiłku, byle tylko to życie nas za dużo nie kosztowało. Bóg chce dla nas czegoś więcej, niż zaspokojenia doraźnych potrzeb! Bóg chce nam błogosławić, chce naszego szczęścia. Bóg daje nam konkretną ofertę szczęścia, wybór należy do nas. "Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo, miłując Pana, Boga swego, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego" (Pwt 30,19–20).

Pokonywanie zła czyni człowieka wielkim. Uczniowie Jezusa rywalizują o pierwszeństwo. Trzeba pokory, by wzrastać w wierze.

Ojciec przyprowadza syna do Chrystusa. Chrystus na podstawie dialogu z ojcem dokonuje oceny i wskazuje na opętanie szatańskie. Egzorcysta po wysłuchaniu opinii psychiatry jest upoważniony do oceny i rozróżnienia między chorobą a opętaniem. Naszym zadaniem jest ostrzeganie innych przed niebezpiecznymi praktykami. Łączność z Chrystusem przez Kościół i życie sakramentalne broni przed działaniem złego.

Piotr zostaje wybrany przez Jezusa na Skałę, na której ma powstać Kościół. Staje się dla nas znakiem jedności. Kościół wzywa nas dzisiaj do odnowienia miłości wobec Kościoła i posłuszeństwa jego nauce.

Św. Piotr Damiani poszedł za Jezusem Chrystusem, wyrzekłszy się wszystkiego, co ziemskie. Dźwiganie krzyża to przede wszystkim wypełnianie Bożych przykazań i podążanie za radami ewangelicznymi. Kroczenie za Chrystusem bywa trudne, ale jest możliwe dla każdego wierzącego.

Szymon Piotr wyznał dziś najważniejszą prawdę naszej chrześcijańskiej wiary: Jezus Chrystus jest Mesjaszem, Synem Boga żywego. Wyznanie wiary Piotra dało Jezusowi okazję, aby wytłumaczyć swoim uczniom, w jaki sposób Mesjasz dokona dzieła zbawienia. Uczniowie byli zawsze blisko Jezusa i widzieli znaki, których dokonywał, byli świadomi mocy, którą posiadał. Zrozumiałe jest niedowierzanie Piotra. Prawdopodobnie my też zareagowalibyśmy jak Piotr. Widząc dobro, które czynił Jezus, doświadczając Jego mocy, nie potrafilibyśmy zaakceptować cierpienia i śmierci Jezusa. Ceną naszego zbawienia była męka i śmierć Jezusa.