Pozory mylą: bywa, że z powodu niepozornego wyglądu nie rozpoznajemy kogoś, kto jest wielki. Tak było w życiu św. Jana Pawła II, który został nierozpoznany, kiedy wędrował po górach ubrany jak zwykły turysta. O tym, że pozory mylą, przekonujemy się często także na podstawie codziennych doświadczeń. Przykładem może być choćby sytuacja, w której młody nauczyciel z powodu swojego młodego wyglądu bywa w szkole brany za ucznia. Specjalnej nagrody warci są ludzie, którzy potrafią rozpoznać kogoś ważnego w niepozornie wyglądających osobach. Szunemitka z dzisiejszego pierwszego czytania rozpoznała w Elizeuszu proroka i tak go przyjęła. Otrzymała za to nagrodę: prorok wyprosił jej upragnionego syna.

Wakacje to okazja do podróży, wypoczynku, zwiedzania różnych miejsc i odwiedzania różnych osób. To również okazja do obdarowywania ludzi dobrymi słowami i uczynkami. Dłuższe, prawie niczym nieograniczone wakacyjne lenistwo źle wpływa na nasze wychowanie i wykształcenie. Przyjąć drugiego człowieka to znaczy: wysłuchać go, odnieść się do niego z życzliwością, pomóc. Nawet na wakacjach, odpoczywając, nie zapominajmy, że Pan Bóg jest najważniejszy i zawsze chce nam towarzyszyć.

Apostołowie Piotr i Paweł, zostali powołani przez Jezusa do konkretnych zadań w Kościele. Z miłości do Zbawiciela obaj ponieśli śmierć męczeńską. W ten sposób potwierdzili swoją wiarę w zmartwychwstałego Pana. Św. Piotr był nieuczonym rybakiem z Galilei. Do grona apostolskiego został powołany przez Jezusa, gdy zarzucał swoje sieci w Jezioro Galilejskie. Opuścił natychmiast swoją rodzinę i rzucił dotychczasowe zajęcie, by stać się„rybakiem ludzi”. Jego apostolską misją była ewangelizacja Narodu Wybranego. Św. Paweł był gorliwym wyznawcą judaizmu i równie gorliwym prześladowcą Kościoła, gdy objawił mu się zmartwychwstały Jezus pod Damaszkiem, identyfikując się i solidaryzując z wiernymi, których Szaweł w okrutny sposób prześladował. Św. Paweł został wybrany przez Chrystusa, by być Apostołem Narodów Pogańskich.

Grzech rozpanoszył się na świecie. Wraz z grzechem na świat weszła śmierć i unicestwia to wszystko, co miało cieszyć się życiem. Paweł wskazuje na Prawo – na Dekalog, który jest Prawem samego Boga. Jego przestrzeganie włącza nas we wspólnotę Ludu Bożego. As był monetą rzymską z brązu. Za jeden dzień pracy można było otrzymać szesnaście asów. Bóg swoją Opatrznością kieruje losami świata. Ale przede wszystkim ważny jest dla Boga los człowieka. Jeżeli zaś Bóg tak bardzo troszczy się o świat zewnętrzny to jak miły i bogaty dla Niego jest świat naszej duszy.

Bogu należy całkowicie wierzyć i mieć do Niego bezgraniczne zaufanie. Bywa, że jesteśmy zmuszani lub zachęcani do wyrzeczenia się wiary w Jezusa. Nie dajmy opanować się strachowi w obliczu jakiegokolwiek zagrożenia.

Przed nami wszystkimi upragniony czas. Nadszedł upragniony czas odpoczynku i leniuchowania. Ale wakacje to również czas nabierania sił do dalszej pracy. Niejeden z nas wyjedzie w dalekie strony. Do wakacji należy się również przygotować, tak samo jak do każdego wyjazdu. Tak jak uczymy się przed sprawdzianem w szkole, tak samo na wyjazd trzeba się spakować. Aby wybrać się w daleką drogę trzeba zabrać do plecaka również odwagę. Nie zapominajmy w wakacje o Panu Bogu i Jego miłości do nas. Pamiętajmy o codziennej, porannej i wieczornej modlitwie, a także coniedzielnym uczestnictwie we Mszy św. Pomoce: Napis Odwaga; Pismo Święte; Latarka; Modlitewnik; Krzyżyk.

Cichość, to cecha charakteru człowieka, jakiego dziś nie znajdzie się na liście bohaterów. Współcześnie liczy się ten, kto ma siłę przebicia, kto potrafi rozpychać się łokciami, aby dojść do zamierzonego celu! Na nic nasz spryt, nawet posiadane przymioty przywódcze, czy inne uzdolnienia prowadzące wprost do sukcesu. U Boga liczy się właściwe nastawienie serca: „Moją ofiarą, Boże, duch skruszony, nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym.” (Ps 51,19) Spoglądając na przykład naszego Pana – Jezusa Chrystusa, pokora nie polega na naturalnej łagodności, ale jest źródłem gorliwej gotowości do służenia.

Nikt z nas nie potrafi własną mocą i mądrością wyznaczyć sobie równie głębokiego i fascynującego projektu życia, gdyż nikt z nas nie zna siebie, ani nie potrafi pokochać samego siebie aż do tego stopnia, co Bóg. Gdzie najczęściej w dzisiejszym świecie zobaczymy słowo „łaska” (łac. gratia – „gratis”)… Czy będzie to Kościół, albo katolicka telewizja?! Absolutnie nie! Najczęściej to słowo wisi w dzisiejszych „świątyniach handlu” – wielkich hiper- i super-marketach. U Jezusa „gratis” to naprawdę za darmo… I nie chodzi tutaj o wymiar finansowy, materialny, ale ten zupełnie duchowy: w porównaniu z Bogiem nie tylko nic nie mamy, ale też w żaden sposób nie możemy porównywać się do Jego dobroci, świętości, miłości.