Słowo Boże bardzo konkretnie mówi nam o wzroście plonów, co duchowo możemy określić mianem „wydawania owoców naszego życia”. Z czegoś niepozornego może wyrosnąć coś wielkiego. Na przykładzie króla Dawida widać, jak owocuje w nas grzech, jakie skutki za sobą pociąga, jak wikła nas w sieci zła. Jeśli chcemy, aby nasze życie przyniosło dobre owoce, ważne są dobre wybory.

"Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!" (Mk 4,23). Refleksja nad wypełnianiem polecenia Chrystusa. Wiara rodzi się ze słuchania. Człowiek, który nie słucha Boga, jest niewierzący. Ostrzeżenie Chrystusa, abyśmy uważali na to, czego słuchamy. Boga można usłyszeć tylko w ciszy.

Z przypowieści o siewcy jasno wynika, że słowo Boże jest nieustannie głoszone, ale pada na różne podłoże. Owoce będą obfite, jeśli ziarno trafi na dobrą glebę naszego serca. Nie można wybiórczo traktować słowa Bożego. Tymczasem nie lubimy słuchać wezwań do nawrócenia, do przebaczenia, do nadstawienia drugiego policzka. Zaczynamy wtedy dyskutować ze słowem Bożym i negować jego aktualność.

Św. Tomasz z Akwinu, kapłan zakonu dominikańskiego i wielki doktor Kościoła, obok św. Augustyna jest najwybitniejszym filozofem i teologiem chrześcijańskim. Pokora ukazuje wielkość Boga i ludzką słabość. Jest ona nam potrzebna, by w życiu ziemskim pokonywać szatana.

Biblijne panowanie króla Dawida zapowiada przyjście Jezusa, który zapanuje nad grzechem. Przyjaźń z Bogiem gwarancją królowania Dawida nad Izraelem. Bluźnierstwo przeciwko Duchowi Świętemu prowadzi do utraty królestwa Bożego. Miłosierdzie Boże jest jedynym ratunkiem przed karą wiecznego potępienia.

Św. Paweł jest nazywany Apostołem Narodów. Dzięki jego odważnej pracy misyjnej chrześcijaństwo rozprzestrzeniło się na cały świat. Jezus wybrał Szawła ze względu na jego naturalne predyspozycje: przebojowość i wytrwałość w wypełnianiu powierzonych mu zadań.

W kalendarzu liturgicznym obchodzimy dzisiaj wspomnienie św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. Przykładem swego życia doprowadził do Kościoła dziesiątki tysięcy ludzi. Chrystus pociągał ludzi przede wszystkim swoimi czynami. To, co czynił, odpowiadało oczekiwaniom ludzi.

Chorobliwa zazdrość wiąże się z brakiem zaufania, pragnieniem kontroli drugiej osoby oraz agresją. Jest jednym z siedmiu grzechów głównych. Za Jezusem szły tłumy, bo widziały czynione cuda, ale nie wszyscy stali się Jego uczniami, bo nie przyjęli nauki Chrystusa.