Cudowny obraz Jasnogórski był koronowany kilkukrotnie we wcześniejszych wiekach, ale dopiero w 1717 r. doczekał się koron papieskich. Maryja króluje do dziś i roztacza swoją opiekę nad całym polskim narodem – nad każdym z nas z osobna, bo bardziej od tytułu królewskiego zależy jej na tym, byśmy traktowali ją, jako Matkę. Odnowa wizerunku Maryi, po rabunkowym i obrazoburczym ataku w 1430, nie zakryła całkowicie znamion na jej policzku (oraz tych mniej widocznych na szyi). Maryja pozostała zraniona! Poprzez te rany przypomina nam, że chce być dla nas pocieszeniem w trudnościach, ukojeniem w bólu i usprawiedliwieniem w krzywdzie, jaka nas napotyka w codzienności.

Czym jest wiara? Wiara jest łaską i zadaniem. Dlaczego łaską? Bo nikt sam sobie nie dał wiary. W codzienności wiele rzeczy przyjmujemy na wiarę: wierzymy lekarzowi, drugiej osobie, która wskazuje nam drogę czy komuś, kto mówi do nas słowa „kocham Cię”. Jesteśmy powołani, by być strażnikami wiary, tej wiary która została nam dana przez Pana Boga. Wiara jest dla nas powołaniem, jest tą rzeczywistością, za którą – trzeba mieć tego świadomość – mamy oddawać życie, każdego dnia. KKK podkreśla, że: „wiara jest odpowiedzią człowieka daną Bogu, który mu się objawia i udziela, przynosząc równocześnie obfite światło człowiekowi poszukującemu ostatecznego sensu swego życia” (26).

Jak w każdą niedzielę, przychodzimy do świątyni z bagażem naszych codziennych kłopotów. Przychodzimy na spotkanie z Chrystusem, który nas kocha. Codzienność może nas przytłaczać, trudności, które przeżywamy, mogą stać się ciężarem nie do uniesienia. Celem naszego spotkania jest złożenie tego wszystkiego, co nas obciąża, co jest naszym wielkim zmartwieniem, na Chrystusowym ołtarzu. Jezus wsłuchuje się w nasze pragnienia i potrzeby, nie zostawia nas samych z trudnościami i przemienia nasze życie, ale chce również wprowadzić nas na drogę mocnej wiary.

Kobieta kananejska była przedstawicielką narodów pogańskich. Jezus dokonał cudu pod wpływem bardzo gorliwej, wręcz nieustępliwej prośby kobiety. Modlitewna postawa kobiety może być wzorem gorliwości dla każdego ucznia Chrystusa. Wydaje się, że w naszych czasach coraz bardziej zanika zwyczajna, codzienna modlitwa w różnych okolicznościach życia. Wielu ludzi decyduje się na gorliwą modlitwę dopiero pod wpływem problemów, których nie są w stanie samodzielnie rozwiązać. Trzeba codziennie modlić się za swoją rodzinę, za znajomych i nieznajomych, za ich różne sprawy. Można także prosić innych ludzi, aby modlili się w naszej intencji.

Kobieta, wykrzykująca swoje błogosławieństwo w dzisiejszej Ewangelii, staje na czele całych pokoleń ludzkości, aż do dziś, które sławią i wychwalają Maryję! Maryja jest pierwszą „błogosławioną”, ale tuż za nią błogosławieństwo rozszerza się na Apostołów i uczniów Jezusa, a w dalszej kolejności na wszystkich ludzi… Bóg wznosi Maryję w niebiosa, by przyznać Jej szczególne miejsce pośród swojego ludu! Każdy z nas – w Bożym zamyśle zbawienia – ma swoje miejsce przygotowanie w niebie…

W apsydzie bazyliki Matki Bożej Śnieżnej w Rzymie znajduje się mozaika przedstawiająca ukoronowanie Maryi przez Jezusa. Dzisiejsze święto ukazuje nam naszą przyszłość – Maryja ma już udział w chwale, do której my zdążamy. Maryja wiernie trwała przy Jezusie, również pod krzyżem. Nie jest sztuką trwać przy Bogu, kiedy jest dobrze. Znacznie trudniej trwać przy Nim, gdy przychodzą różne problemy, trudności.

15 sierpnia jest wyjątkowym dniem. Dziś bowiem obchodzimy wyjątkową uroczystość: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny. W tradycji polskiej to święto nazywamy również imieniem Matki Bożej Zielnej. Dzisiaj nasze oczy kierują się jeszcze ku jednemu szczególnemu miejscu w Polsce. Jest takie miasto, gdzie w sposób szczególny Matka Boża jest czczona: klasztor na Jasnej Górze. To tam zbierają się dzisiaj tłumy ludzi, aby wielbić Maryję w Jej szczególnym wizerunku. Wniebowzięcie Maryi, które dziś świętujemy zostało uroczyście ogłoszone przez papieża Piusa XII w 1950 roku. Wniebowzięcie oznacza, że Maryja została z ciałem i duszą wzięta do nieba. Maryja przychodzi na ziemię, aby ostrzec ludzi przed niebezpieczeństwami, które czyhają na ludzi. Pomoce: Obrazek Czarnej Madonny; Zdjęcie Jasnej Góry; Zdjęcie Sanktuarium w Fatimie; Zdjęcie La Salette.

Scena uciszenia wichru na jeziorze prowokuje nas i zachęca do weryfikacji naszej wiary w Jezusa Chrystusa. Fragment Ewangelii jest opowiadaniem o tym, co wydarzyło się tamtej nocy, a jednocześnie symbolem sytuacji, które mają miejsce w naszym życiu. Łódź miotana przez fale symbolizuje Kościół, który na przestrzeni wieków doświadczał i nadal doświadcza różnych przeciwności. Praktycznie nie ma dnia, żeby w mediach nie pojawiła się jakaś sensacja, która w taki czy inny sposób uderza w Kościół. Najczęściej widzi się tylko jego słabości i upadki. Lęk i wątpliwości Piotra oraz pozostałych uczniów wyrażają lęki i wątpliwości chrześcijan żyjących w różnym czasie.