Mamy wiele organizacji charytatywnych, ale to nie znaczy, że staliśmy się bardziej wrażliwi. Chętnie pomagamy innym, a wobec naszych najbliższych jesteśmy oschli, nieczuli, obojętni. Wiara jest duchowym katalizatorem, który „uwalnia” w człowieku miłość. Człowiek próbuje urządzić ten świat według reguł danych nam przez Stwórcę, ale jednocześnie nie widzi w tym świecie miejsca dla Boga. Tylko Bóg kocha w sposób doskonały. Dzięki wierze, która jest osobistą relacją człowieka z Bogiem, potrafimy być wrażliwi na innych i dzielić się miłością.

Św. Andrzej był młodszym bratem Szymona Piotra. Obaj byli rybakami. Nie miał szans na wielką karierę. Był człowiekiem ciężkiej, fizycznej pracy. I w takiej sytuacji pojawia się w jego życiu Jezus. W jednym momencie Andrzej zostawił wszystko i poszedł za Nim. Mistrz dał mu konkretną misję – odtąd ludzi będziesz łowić. Św. Andrzej jest dowodem na słowa proroka Izajasza, że Bóg już w łonie matki wybiera ludzi i nadaje im powołanie. Każda chwila naszego życia jest dokładnie przez Pana zaplanowana i służy realizacji Bożego planu.

Drzewo jest łącznikiem ziemi z niebem, podobnie jak krzyż. Owoce drzewa stają się pokarmem dla istot żywych. Człowiek jest „drzewem” i powinien wypełniać jego funkcje w wymiarze duchowym. Chrystus zwraca uwagę na moment naszej śmierci; prośmy o to, abyśmy zauważyli znaki zwiastujące nasz ostatni dzień.

Każda Eucharystia jest głoszeniem śmierci, wyznaniem zmartwychwstania i oczekiwaniem na przyjście Pana w chwale. Stary Testament: wspominanie wielkich dzieł Boga i oczekiwanie na przyjście Mesjasza. Nowy Testament: sakramentalna aktualizacja zbawczych wydarzeń i przygotowanie na przyjście Chrystusa. Kult miłosierdzia – iskra, która ma przygotować świat na przyjście Pana.

Jezus wyraźnie powiedział swoim uczniom: "Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie swój krzyż i niech Mnie naśladuje" (Łk 9,23). Na przestrzeni dwóch tysięcy lat nie było wieku, w którym nie byłoby prześladowań chrześcijan. Również dziś słyszymy o mordowaniu chrześcijan w Azji i Afryce.

Chrześcijanie nie wiążą się z żadną ziemską rzeczywistością w taki sposób, by zapomnieć o życiu wiecznym. Przyjdzie czas, gdy kamień na kamieniu nie pozostaje. Jezus w ten sposób mówi o świątyni jerozolimskiej, ale w stwierdzeniu tym zawiera się także zapowiedź końca czasów. Pamiętajmy o przemijaniu i kruchości ziemskiego bytowania.

Pan Bóg wybiera dla siebie to, co najpiękniejsze, najcenniejsze. On jest Stwórcą wszystkiego i wszystko należy do niego, każdy człowiek i całe stworzenie. Wielu myśli, że życie jest jego własnością, uniezależnia się od Pana Boga. Wielu przypatrywało się temu, jak ludzie wrzucają pieniądze do skarbony i zachwycało się dużymi kwotami, które wrzucali bogaci, ale nikt, poza Jezusem nie zwrócił uwagi na tę prostą kobietę. Jezus widział oczami miłości. Dostrzegł najbardziej ukryte dobro. Chrześcijaństwo nie polega na czynieniu rzeczy wielkich, heroicznych, wystarczy oddać wszystko, najdrobniejsze pragnienie, myśl i chwilę swojego życia.

Bóg jest Bogiem żyjącym, ukazującym nieustannie swoje pełne miłości oblicze. Na jakim poziomie jest nasze duchowe życie?