Dzisiejsza niedziela jest Niedzielą Miłosierdzia. To wielkie święto ustanowił św. Jan Paweł II. Św. Jan Paweł II był pierwszym Papieżem, który pochodził z Polski. Zanim został papieżem był biskupem Krakowa. Karol Wojtyła był bardzo dobrym księdzem. Bardzo szybko został biskupem i zamieszkał w Krakowie. 16 października 1978 roku, po śmierci Jana Pawła I, kard. Karol Wojtyła został wybrany na papieża. Dużo podróżował, dlatego został nazwany papieżem-pielgrzymem. Kiedy popatrzymy na życie świętego papieża zauważymy, że realizował w nim uczynki miłosierdzia co do duszy. Czynił to jako papież nauczając, wlewając w serca nadzieję, ale także odważnie upominając grzeszących. Jego postawę charakteryzowało przebaczenie i niewątpliwie głęboka modlitwa.

Dzisiejsza Ewangelia mówi o ukazaniu się Jezusa Jego wybranym świadkom. Zjawienie Jezusa łączy się z przekazaniem apostołom misji głoszenia Dobrej Nowiny wszystkim ludziom. Powołanie chrześcijańskie z samej swojej natury jest również powołaniem do apostolstwa.

Wielkanoc to najradośniejszy dzień chrześcijaństwa. Czy umiemy wyrażać radość i świadczyć w ten sposób o zmartwychwstaniu? Skoro mówimy, że to nasze największe, najradośniejsze święto, to powinniśmy umieć okazywać radość naszym zachowaniem. W życiu jest wiele wydarzeń radosnych i wiele smutnych. Jest wiele zewnętrznych sposobów wyrażania radości. Dzięki Chrystusowi bramy raju znowu są dla nas otwarte. Czy stać nas na to, by zarazić innych ludzi radością zmartwychwstania? Może jak uczniowie – z lękiem i niedowierzaniem – patrzymy na Pusty Grób?

Główny motyw do dzisiejszej radości podpowiada nam modlitwa mszalna: Boże, Ty w dniu dzisiejszym przez Twojego Syna pokonałeś śmierć i otworzyłeś nam bramy życia wiecznego. Zmartwychwstanie Chrystusa daje nam pewność naszego zmartwychwstania, czyli życia wiecznego. Chrystus przez swoje zmartwychwstanie pokonał grzech i śmierć i w ten sposób wyzwolił nas z ich niewoli. Odtąd mamy dążyć do tego, co w górze, czyli do nieba i wieczności. Michał Anioł w podeszłym wieku, tuż przed swoją śmiercią, mówił o tęsknocie do życia. Myślał o życiu, które miało tak naprawdę się rozpocząć, ponieważ prawdziwie wierzył w zmartwychwstanie.

Ile kosztuje świadectwo? Można się o tym przekonać, wyszukując ogłoszenia internetowe: świadectwa szkolne czy inne oferowane są za niewielkie w sumie pieniądze. Tylko… takie świadectwo, kupione za pieniądze, w istocie niewiele jest warte. Wiele znaczy świadectwo, które nie jest kupione, ale kosztuje więcej: wysiłek, systematyczność, a przede wszystkim – prawdę. Moc świadectwa zależy też od tego, kto je wystawia. Im większy jest jego autorytet, im wyższa władza wystawiająca świadectwo – tym bardziej jest ono wiarygodne.

Dziś dokonało się najdziwniejsze wydarzenie w historii świata i w historii ludzkości – człowiek skazał Boga na śmierć. Gdy byliśmy głodni, rozmnożył chleb, a kiedy doświadczaliśmy cierpienia i choroby, przyszedł, aby nas uzdrowić. Jezus odważył się kochać miłością bezwarunkową, do końca, do krzyża. Właśnie miłość i zaufanie do człowieka zaprowadziły Go na krzyż. Odpowiedź człowieka na miłość Chrystusa. Czyż można dostrzec Syna Bożego w skazańcu wiszącym na krzyżu? Brzmi to niemal jak bluźnierstwo. Prawdziwa miłość musi być radykalna, musi być do końca, nie może się cofnąć, nie może istnieć tylko do pewnego momentu. Taka miłość stanowi cenę naszego zbawienia.

Wieczorna Msza Wieczerzy Pańskiej prowadzi nas do Wieczernika i pozwala nam uczestniczyć w Ostatniej Wieczerzy, podczas której Jezus ustanowił sakramenty Eucharystii i kapłaństwa. W czasie każdej Eucharystii Chrystus przychodzi, aby nam służyć. Objawia nam swoją nieskończoną miłość, która nas zbawia. Umierając na krzyżu, Jezus Chrystus objawił pełnię miłości Boga do człowieka. Jego ofiara stała się najdoskonalszą ofiarą przebłagalną za grzechy ludzkości. Eucharystia zawiera niezatarty zapis męki i śmierci Pana. Nie jest tylko przywołaniem tego wydarzenia, lecz jego sakramentalnym uobecnieniem. Jest ofiarą Krzyża, która trwa przez wieki (św. Jan Paweł II).

Niedziela Palmowa, czyli Męki Pańskiej ks. Janusz Stańczuk Łk 19,28–40; Łk 23,1–49 W skrócie: Dzisiejsze Ewangelie opisują dwa różne momenty życia Jezusa – największej chwały i największego cierpienia. Serce ludzkie bywa zmienne – skrajne uczucia pojawiają się tuż obok siebie. Najbardziej stałym uczuciem jest troska o siebie i swoją wygodę. Przyjaźń między ludźmi zobowiązuje, niezależnie od osobistych korzyści i strat. Większość ludzi odwróciła się od Jezusa, ponieważ nie spełnił ich oczekiwań. Cnota wierności ma wiele wymiarów: wierność ludziom, przysięgom, prawdzie itd. Jednym z bardziej oczywistych przejawów wierności Jezusowi jest przystępowanie do Komunii św. Szybka zmiana poglądów Sukces i upadek Jezusa Dziś (…)