I Niedziela Adwentu ks. Dariusz Kwiatkowski Jr 33,14–16; 1 Tes 3,12–4,2; Łk 21,25–28.34–36 W skrócie: Młodzi ludzie stawiają często pytanie: „Czy można w Adwencie tańczyć?”. Obecnie Adwent jest zagłuszany przez krzykliwe reklamy świąteczne, które pojawiają się już w listopadzie. W starożytnym Rzymie pojęciem „adventus” określano oficjalny przyjazd dygnitarza państwowego po objęciu przez niego władzy. W języku relig?nym oznaczał on coroczne przybywanie bóstwa do świątyni. To przyjście połączone było z uświęcającym działaniem bóstwa i przebywaniem pośród ludzi. Dla chrześc?an słowo „adwent” oznacza przyjście Chrystusa w podwójnym znaczeniu: we wcieleniu i na końcu czasów w paruzji. Słowo Boże I Niedzieli Adwentu wzywa nas do postawy czuwania, ponieważ Syn Człowieczy przyjdzie w chwili, której się nie domyślamy. Być (…)

I Niedziela Adwentu ks. Zenon Hanas Jr 33,14–16; 1 Tes 3,12–4,2; Łk 21,25–28.34–36 W skrócie: Dzisiejsza niedziela rozpoczyna czas przygotowania do Bożego Narodzenia. W supermarketach czy w mediach świąteczne motywy pojawiają się już od dawna, jednak najważniejszą kwestią jest nasze osobiste życie duchowe. Czy dzisiejsza niedziela rozpoczyna czas przygotowania do narodzenia Jezusa w moim osobistym życiu? Minęło już ponad dwa tysiące lat od dnia, który zmienił losy ludzkości. Bóg spełnił swoją obietnicę: „sprawiedliwy Potomek” Dawida już przyszedł. My jednak jesteśmy zbyt zajęci naszymi codziennymi problemami, aby zauważyć Jego obecność. Liturgiczny czas Adwentu przychodzi do nas, aby nas obudzić z życiowej drzemki. Zaprasza nas, aby zobaczyć nie tylko nasze krótkie, ziemskie życie, ale niesłychaną perspektywę wieczności, którą otwiera nam Bóg. Zbliża się wasze odkupienie

XXXIV Niedziela zwykła Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata ks. Janusz Stańczuk J 18,33b–37 W skrócie: W dzisiejszych czytaniach słyszymy słowa: „król”, „królować”. Pojawiają się zarówno w Starym, jak i w Nowym Testamencie. Być królem to marzenie niejednego człowieka. Wszędzie, gdzie są przynajmniej dwie osoby, jeden musi słuchać, drugi może rozkazywać. Można królować nad drugim człowiekiem za pomocą siły. Sposób królowania oparty na miłości. Jezus zadaje nam pytanie: „Czy jesteśmy z Jego królestwa?”. W czasie homilii potrzebne będą: krótki miecz rycerski (może być wycięty z kartonu) schowany w pudełku, nagroda dla zwycięzcy zgadywanki i serce z kartonu, ukryte np. pod ornatem. Jak można rządzić? Kto mógłby być naszym królem? W dzisiejszych czytaniach słyszymy słowa: (…)

XXXIV Niedziela zwykła Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata ks. Zenon Hanas Dn 7,13–14; Ap 1,5–8; J 18,33b–37 W skrócie: Dyskusje o istnieniu innego świata i życia toczą się dość często. W wielu przypadkach pokazują one, że nasze wyobrażenia o nadprzyrodzonym świecie i życiu są mocno zakorzenione w naszych osobistych doświadczeniach. Trudno nam siłą wyobraźni przekroczyć granice tego, co widzialne i doświadczalne. W rozmowie z Piłatem Jezus zapewnia rzymskiego namiestnika: Królestwo moje nie jest z tego świata (J 18,36). Piłat miał poważne trudności, by uwierzyć w istnienie takiego królestwa. Był nauczony tego, jak działa cesarstwo rzymskie. Był przywiązany do swych wyobrażeń. Jezus wobec świadków wyznaje: Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z prawdy, słucha mojego głosu (J 18,37). Królestwo nie z tego świata

XXXIV Niedziela zwykła Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata ks. Tomasz Opaliński Dn 7,13–14; Ap 1,5–8; J 18,33b–37 W skrócie: Współcześnie coraz rzadziej spotykamy się z królami jako głowami państw z pełną władzą polityczną. Bardziej liczą się inni „królowie”, o których mówimy: królowie muzyki rozrywkowej czy królowie sportu. Piosenkarze, piłkarze, gwiazdy muzyki i sportu rządzą sercami i umysłami milionów ludzi. Czy współcześni „królowie” nie zdetronizowali Jezusa? Niektórzy przecież – jak John Lennon – mówili wprost, że są od Niego popularniejsi. Jezus jest królem, ale nie zależy to od Jego popularności. Nie jest dla Niego zagrożeniem rosnący fanklub innych „królów”, podobnie jak nie była dla Niego zagrożeniem pozycja cezara, króla Heroda czy politycznych władców przez dwa tysiąclecia chrześc?aństwa. Jego królestwo nie jest z tego świata. Królestwo nie z tej ziemi Współcześni królowie: królowie muzyki i sportu Choć wydaje się, że czasy (…)

XXXIII Niedziela zwykła ks. Janusz Stańczuk Mk 13,24–32 W skrócie: Dzisiejsze pierwsze czytanie i Ewangelia mówią o końcu świata. Wiemy, że taki dzień nadejdzie, nie wiemy tylko, kiedy. Pan Jezus proponuje, abyśmy o końcu świata myśleli często, ale bez strachu. Co oznaczają słowa Pana Jezusa, że mamy uczyć się od drzewa figowego? Mamy widzieć i dobrze interpretować to, co się dzieje na naszych oczach. Trudno nam pogodzić się z faktem, że wszystko przem?a. Przyszłość należy do Boga. A Bóg kocha człowieka, przygotował więc wspaniałą przyszłość. Uczmy się od figi Drzewo figowe Jakie drzewo jest wymieniane w dzisiejszej Ewangelii? (Wypowiedzi dzieci). W Polsce figi nie rosną, ale właściwie nie ma to (…)

XXXIII Niedziela zwykła ks. Dariusz Kwiatkowski Dn 12,1–3; Hbr 10,11–14.18; Mk 13,24–32 W skrócie: W wielu okolicznościach, kiedy czujemy się zaskoczeni, wypowiadamy formułę „Koniec świata”. Słowo Boże dzisiejszej niedzieli, posługując się różnymi obrazami, mówi nam o końcu świata. Współczesny człowiek boi się tego tematu, ponieważ z jednej strony niewiele może w tej kwestii powiedzieć, a z drugiej strony obrazy przedstawione w Piśmie Świętym są przerażające. Każdego dnia słyszymy o kataklizmach, wojnach i prześladowaniach. Każdego dnia ludzie cierpią i umierają. Współczesny świat promuje używanie życia i korzystanie z jego wszystkich przyjemności i dlatego próbuje usunąć śmierć z codzienności. Koniec świata Zaskoczenie i lęk „Koniec świata” – ile razy (…)

XXXIII Niedziela zwykła ks. Kazimierz Milczarski Dn 12,1–3; Hbr 10,11–14.18; Mk 13,24–32 W skrócie: Słowo Boże kierowane dziś do nas przypomina wyraźnie o zbliżaniu się końca roku kościelnego. Prorok Daniel głosi prawdę o nadejściu czasów ostatecznych oraz o zmartwychwstaniu. Nie ulega wątpliwości, że do życia wiecznego powstaną mądrzy – ci, którzy sami postępowali sprawiedliwie i drugich nauczyli sprawiedliwości. Chrystus w dzisiejszej Ewangelii łączy dwie zapowiedzi: o zburzeniu Jerozolimy i o końcu świata. Sąd Boży nad Jerozolimą stał się już faktem historycznym, oczekujemy zatem na sąd ostateczny. Powtórne przyjście Jezusa Nagroda i kara za życie doczesne Słowo Boże kierowane dziś do nas przypomina wyraźnie o zbliżającym się końcu roku kościelnego. Każdy zaś koniec mówi (…)