Bazylika na Lateranie przez prawie tysiąc lat była siedzibą papieży. Cesarz Konstantyn Wielki ofiarował papieżowi Sylwestrowi I swój pałac, który znajdował się na tym wzgórzu. Po edykcie mediolańskim (313 r.) cesarz kazał wybudować obok tego pałacu okazałą świątynię pod wezwaniem Chrystusa Zbawiciela, św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Poświęcenie tej świątyni dokonało się 9 listopada 324 r. Do 1308 r. pałac przy tej bazylice był rezydencją kolejnych papieży. Nad wejściem do świątyni znajduje się napis: Matka i Głowa wszystkich kościołów Miasta i Świata. Kościół ze swej natury jest powszechny, tzn. że swym zasięgiem obejmuje cały świat i wszystkich ludzi. Każdy zaś, kto do niego należy, ma przystęp do źródeł życia, które płyną z serca Kościoła – sakramentów.