Poniedziałek w Oktawie Wielkanocy ks. Tadeusz Polak Dz 2,14.22–32; Ps 16; Mt 28,8–15 W skrócie: Oktawa Zmartwychwstania – jeden dzień wielkiego święta. Pascha Chrystusa fundamentem naszej wiary. Kobiety u grobu – świadectwo miłości i odwagi. Ewangelia Chrystusa burzy stereotypy relig?ne i kulturowe. Kobiety apostołkami apostołów. Jesteśmy posłani, by świadczyć o triumfie życia nad śmiercią. Tylko Chrystus! Tajemnica Paschy W liturgii przez osiem dni – od Zmartwychwstania do Niedzieli Miłosierdzia – przeżywamy w pewnym sensie jeden dzień. Liturgia koncentruje się na jednym wydarzeniu, na jednej Tajemnicy. Zmartwychwstał, nie ma Go tu. Dokonał Paschy. Objawił znaczenie Przejścia. Potwierdził prawdę swoich słów (…). Ten jeden dzień odpowiada w pewien sposób wszystkim siedmiu dniom, o których mówi Księga (…)

Poniedziałek w Oktawie Wielkanocy ks. Dariusz Kwiatkowski Dz 2,14.22–32; Ps 16; Mt 28,8–15 W skrócie: Baśń o nowych szatach cesarza dobrze obrazuje wysiłki żydowskich arcykapłanów, którzy opłacili rzymskich żołnierzy, aby ci rozpowiadali, że to uczniowie w nocy wykradli ciało Jezusa. Współcześni wyznawcy tegoż kłamstwa na wszelkie sposoby próbują zakwestionować wiarę w Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Tym samym negują podstawową prawdę naszej wiary i chcieliby zamknąć chrześc?aństwo w kościelnych murach. W imię źle pojętej tolerancji dla innych religii chrześc?ańska Europa nie chce zamieścić w traktacie konstytucyjnym imienia Boga i wyrzeka się własnych fundamentów budowanych przez dwa tysiące lat. Próbuje się także zacierać różnice i zrównać chrześc?aństwo z innymi religiami. Przyjęcie prawdy o Zmartwychwstaniu Jezusa daje człowiekowi prawdziwe szczęście i życie. Prawda, która wyzwala i daje życie

Niedziela Wielkanocna Zmartwychwstania Pańskiego ks. Janusz Stańczuk J 20,1–9 W skrócie: Spotykamy się w najpiękniejszy poranek świata – to właśnie dzisiaj ludzie poznali prawdę o życiu wiecznym. Dzisiejsze święto ma kilka różnych nazw, podkreślających różne aspekty. Pierwotnie nazywano je Paschą. Wyraz „pascha” oznacza wyjście, przejście. Dla nas oznacza wyjście Jezusa z grobu, przejście ze śmierci do życia. Czasami zdarzają się nam sytuacje, kiedy potrzebujemy paschy, czyli przejścia ze śmierci do życia. Zmartwychwstanie Pana Jezusa oznacza dla nas przede wszystkim ratunek od śmierci. Również tu, na ziemi, Pan Jezus ożywia w nas ducha, proponuje nowe życie, chce odmienić to, co się do tej pory nie udawało. Jezus jest Panem życia, Panem historii. Pascha, czyli przejście ze śmierci do życia

Niedziela Wielkanocna Zmartwychwstania Pańskiego ks. Dariusz Kwiatkowski Dz 10,34a.37–43; Ps 118; Kol 3,1–4; J 20,1–9 W skrócie: Chrystus przez swoje zmartwychwstanie pokonał śmierć i otworzył nam bramy do nieba. Jezus wyzwolił nas z niewoli grzechu i śmierci. Włączamy się dzisiaj w radość całego świata, który przeżywa swoje wyzwolenie i odkupienie. Śpiewamy radosne Alleluja, które stało się pieśnią zwycięstwa i życia. Stajemy przed pustym grobem i wyznajemy wiarę w Zmartwychwstanie Jezusa. Po dramacie Wielkiego Piątku nastąpiła eksplozja radości. Zmartwychwstanie oznacza życie oraz obecność Jezusa. Doświadczamy Jego obecności, uczestnicząc w Eucharystii. Zmartwychwstały Chrystus jest obecny pośród nas pod osłoną liturgicznych znaków. Zmartwychwstanie Chrystusa naszym zmartwychwstaniem Wyzwoleni z niewoli śmierci W modlitwie kończącej obrzędy (…)

Niedziela Wielkanocna Zmartwychwstania Pańskiego ks. Zenon Hanas Dz 10,34a.37–43; Ps 118; Kol 3,1–4; J 20,1–9 W skrócie: Tradycja nie przekazała nam dokładnej daty Zmartwychwstania. Zmartwychwstanie Jezusa stało się wydarzeniem, które całkowicie zmieniło bieg życia Jego uczniów. Każda chwila stała się pełną nadziei celebracją: „Pan zmartwychwstał i żyje!”. Gromadzimy się, aby uroczyście przeżywać pamiątkę Zmartwychwstania. Czynimy to, aby napełnić życie radością i nadzieją. Wsłuchujemy się w słowa naocznych świadków, aby zrozumieć znaczenie tego, co wydarzyło się w Jerozolimie. Rola Zmartwychwstania w życiu uczniów Chrystusa Epokowe rocznice W historii ludzkości jest wiele wydarzeń, których rocznice regularnie wspominamy. W podręcznikach historii znajdziemy dokładne daty mniej lub bardziej ważnych (…)

Wielka Sobota Wigilia Paschalna ks. Tomasz Opaliński Rdz 1,1–2,2; Rdz 22,1–18; Wj 14,15–15,1; Iz 54,4a.5–14; Iz 55,1–11; Ba 3,9-15.32–4.4; Ez 36,16–17a.18–28; Rz 6,3–11; Mk 16,1–8 W skrócie: Fragment z listu Juliusza Słowackiego do matki doskonale ukazuje, czym jest przeżywanie Wigilii Paschalnej – to czuwanie, w którym przez słowa i znaki spotykamy Chrystusa. Liturgia światła pokazuje nam Chrystusa jako Światłość Świata. On jest Tym, którzy rozświetla nasze ciemności. Liturgia słowa jest katechezą, stanowiącą streszczenie historii zbawienia i ukazującą zmartwychwstanie Chrystusa jako kulminacyjny moment dziejów. Chrzest zanurza nas w Śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa. Dlatego Wigilia Paschalna jest najbardziej odpowiednia do udzielania chrztu oraz do odnowienia przyrzeczeń chrzcielnych przez wszystkich wiernych. Liturgia eucharystyczna daje nam możliwość korzystania z owoców zbawczej Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa. Wigilia Paschalna to nie tylko wspominanie, ale przede wszystkim uobecnienie dzieła zbawienia przez sakramenty. Jak pisze Słowacki, to błogosławiona noc, w czasie której łączą (…)

Wielki Piątek ks. Dariusz Kwiatkowski Iz 52,13–53,12; Ps 31; Hbr 4,14–16; 5,7–9; J 18,1–19,42 W skrócie: Pieśń o cierpiącym Słudze Boga ukazuje sens tego, co liturgia Wielkiego Piątku uobecnia pod osłoną znaków liturgicznych. Dzisiaj celebrujemy mękę i śmierć Jezusa Chrystusa. Uczestnicząc w liturgii, stajemy się świadkami największych wydarzeń z historii zbawienia. Zanurzamy się w tajemnicę nieskończonej miłości Boga do każdego człowieka. W Wielki Piątek możemy przeżyć tajemnicę krzyża Chrystusa i zakosztować łaski, która z niego wypływa. Uczeń Chrystusa wiąże się z krzyżem na całe życie. W krzyżu Chrystusa znalazły się wszystkie nieprawości tego świata oraz wszystkie pytania, na które nie potrafimy znaleźć odpowiedzi. Krzyżu Chrystusa, bądźże pochwalony Liturgia Wielkiego (…)

Wielki Czwartek Msza Wieczerzy Pańskiej ks. Zenon Hanas Wj 12,1–8.11–14; Ps 116B; 1 Kor 11,23–26; J 13,1–15 W skrócie: Liturgia Triduum Paschalnego to czas, w którym dotykamy największych tajemnic ludzkiego życia i cierpienia, niezbadanych ludzkich nadziei i oczekiwań. Drzwi do tych tajemnic otwierają się w Wielki Czwartek – razem z Jezusem i Jego uczniami wchodzimy do Wieczernika. W Wieczerniku Jezus obmywa nogi Piotrowi i wszystkimi swoim uczniom. W tym geście ujawnia się istota miłości, jaką Chrystus żywi do swoich uczniów i do każdego człowieka. Umycie nóg to gest wyrażający jedność, wspólnotę, całkowite zjednoczenie w pokornej miłości. W Wielki Czwartek wspominamy ustanowienie dwóch sakramentów: kapłaństwa i Eucharystii – w nich obu zawiera się ścisłe zjednoczenie człowieka z Chrystusem. „Moje ręce są twoimi rękami i moje stopy są twoimi stopami” Dni szczególne