Problem z właściwym rozumieniem postu. Post to duchowe ogołocenie ludzkiego wnętrza, konieczne, by tam można było zaprosić Jezusa. Post to walka z grzechem i złymi przyzwyczajeniami. Post otwiera człowieka na potrzeby bliźnich.

Jezus powołuje osoby świadome własnej słabości i nędzy. Tylko grzesznicy stanowią wspólnotę uczniów Pana. Grzesznik, to człowiek w drodze za Bogiem. Słowa Jezusa oczyszczają, przemieniają, uświęcają, rozświetlają myślenie. Lewi tęsknił za zmianą. Chciał być wziętym, prowadzonym, zależnym. Nie wiedział, że jego marzeniem była wieczność.

Uzdrawianie ukazywało Boską moc Jezusa z Nazaretu. Aby uczynić cud, Zbawiciel domaga się wiary. Chrystus ma władzę odpuszczania grzechów. Bł. Regina Protmann ufała Bogu bezgranicznie. Jej maksymą życia było zawołanie: „Jak Bóg chce!”. Zasłynęła dobrocią i miłosierdziem. Naśladując patronkę dnia dzisiejszego, pomagajmy bliźnim.

Jezus spotyka człowieka trędowatego, który nosi w sobie zapalony płomień wiary. Odkrywamy życiodajny gest wyciągniętej ręki Jezusa. Przywrócenie trędowatego do życia jest jednoznaczne z oczyszczeniem go z grzechów. Otwartość człowieka na łaskę Boga: odrobina wiary wystarczy, by Pan zatrzymał się przy nas.

Jezus Chrystus wszedł w najtrudniejsze ludzkie problemy, aby nas z nich uwolnić, wyswobodzić: W czym bowiem sam cierpiał będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom (Hbr 2,18). Największym problemem człowieka jest grzech, który zabija go duchowo. Jezus przyszedł w ciele, aby wybawić człowieka ze śmierci duchowej.

Synagoga to miejsce święte dla Żydów. Obecność opętanego w synagodze nie dziwi, bo szatan jest wszędzie. Wszędzie można dostrzec ludzi, którzy są pod wpływem szatana. Słowa Chrystusa spowodowały ujawnienie się opętanego. Reakcja słuchaczy może wskazywać na pewien rodzaj opętania, a co najmniej bycia pod działaniem Złego. Surowy i kategoryczny nakaz Chrystusa jest dla nas drogowskazem. Jezus wymaga od swych uczniów odwagi.

Powołanie apostołów i powołanie Abrahama. Tylko Bóg wcielony może powiedzieć: Pójdźcie za Mną (Mk 1,17). Posłuszeństwo wiary – wierność drodze, którą jest Chrystus.

Niekiedy potrzeba dystansu, aby odkryć sens własnego życia i aby odkryć prawdziwą mądrość. Prawdziwą mądrość możemy odnaleźć tylko w Bogu. Jest to mądrość ponadczasowa i prowadząca do życia wiecznego. Prawdziwa mądrość wskazuje na Jezusa jako naszego Zbawiciela, który przyszedł na ziemię, aby wypełnić do końca zbawcze plany Boga. Jan Chrzciciel usunął się na bok, aby dać miejsce Jezusowi. Wiedział, że trzeba wskazać tłumom na Jezusa jako jedynego Zbawiciela. Prawdziwej mądrości można nabyć, trwając na modlitwie, wpatrując się w Chrystusa. Jezus wysłuchuje naszych próśb, które zanosimy do Niego z ufnością. Mądrością i skutecznością modlitwy jest szukanie i poznawanie poprzez nią woli Bożej. Boża mądrość obecna w Jezusie Chrystusie zamieszkała na zawsze pośród nas. Możemy czerpać z jej skarbca podczas każdej Mszy św.