Choroba jest wpisana w naturę człowieka. Fizyczny ból sprawia, że człowiek poszukuje źródła choroby i pragnie uleczenia. Grzech to choroba człowieka. Ten rodzaj choroby obejmuje wymiar duchowy. Jest ona zawsze zakaźna i bywa śmiertelna. Chrystus jako lekarz przyszedł do ludzi, którzy rozumieją swoją chorobę. Potrzebne jest nasze zaangażowanie w leczenie i uzdrowienie.

Być dobrym człowiekiem. Katecheza Jana Chrzciciela. Przyjaciele Boga. Prawdziwe dobro – miłość miłosierna.

Prośmy, pozostawiając sposób wysłuchania naszych próśb w rękach miłosiernego Boga, który nigdy nie odwrócił się od człowieka. Niech pokora cechuje nasze zawierzenie. Wierzymy, że Pan Jezus wysłuchuje naszych próśb zgodnie z wolą Ojca. Wołanie wypływające z miłości nigdy nie stanie się próbą wymuszenia. Modlitwa to wyznanie wiary składane każdego dnia. Żywa wiara prowadzi do świadectwa, które jest głoszeniem Dobrej Nowiny.

Ogromne rzesze ludzi przychodziły słuchać Jezusa i wierzyły w cud odzyskania zdrowia. Jezus widząc cierpienia, zagubienie, bezradność, samotność – objawia nam się jako Zbawiciel i Wyzwoliciel. Dokonane przez Jezusa wyzwolenie dotyka najgłębszych zakamarków naszego serca. Na tym właśnie polega zbawienie. Aby zbawienie stało się naszym udziałem, trzeba uwierzyć i przyjść do Jezusa. Jezus do niczego nie zmuszał ludzi, którzy do Niego przychodzili. Oni sami prosili o pomoc. Jezus pokazuje nam dziś swoją moc i czeka na naszą decyzję. Czy będzie to decyzja wiary i przyjęcia Jezusa jako Pana i Zbawiciela?

Pierwsza Księga Samuela opowiada o modlitwie córki Izraela proszącej Stwórcę o syna. Po szczęśliwych narodzinach chłopiec został oddany na służbę Pana. W synagodze w Kafarnaum Bóg objawił swoją moc i miłosierdzie. Jezus nauczał i wypędził z opętanego złego ducha. Zgromadzeni byli zdumieni. Jedynie Boża obecność wśród nas czyni człowieka szczęśliwym, bo jedynie Bóg naucza z mocą i jest w stanie zaspokoić wszystkie nasze pragnienia.

Nowy okres liturgiczny okazją do nowych postanowień. Nawrócenie to sposób życia, a nie jednorazowy akt. Brak postawy nawracania się owocuje degradacją życia Bożego w nas. Powierzchowna pobożność nie owocuje wzrostem życia Bożego. Świętość jest Bożym darem, który mogą przyjąć tylko ci, którzy się nieustannie nawracają w kierunku Boga.

Spadek liczby powołań kapłańskich i zakonnych. Świat deprawuje młodych ludzi, łudząc ich namiastkami szczęścia. Nieprzychylność mediów i ciągły atak na Kościół przyczyniają się do spadku powołań. Modlitwa o powołania i za powołanych oraz życzliwość wobec nich jest naszą powinnością.

Wydarzenia z Betlejem wskazują na posłannictwo Jezusa, które dopełni się przez cierpienie i śmierć na krzyżu. Jan Chrzciciel wskazuje na Jezusa, nie tylko zauważając Jego Mesjańskie zadanie, ale również zwraca uwagę na sposób realizacji powołania. Jesteśmy zaproszeni na „ucztę Baranka”, aby doświadczyć Jego Boskości. Nie możemy sami z siebie nic uczynić, lecz wszystko otrzymujemy od Boga, dawcy wszelkiego dobra. Zaufanie Bogu jest drogą do rozwoju osobowego człowieka.