Na czym buduję dom mojego życia? Hiob – człowiek, który stracił wszystko i pozostał wierny. Przykłady świętych męczenników: św. Polikarp i jego uczeń – św. Ireneusz. Grzech zwątpienia. Święci i błogosławieni są dla nas nie tylko przykładem wierności, ale oni wciąż orędują za nami, abyśmy budowali na skale, którą jest Jezus i pozostali wierni Bogu aż do śmierci.

Prorok, to człowiek wybrany przez Boga i obdarzony potrzebnymi łaskami, aby prowadzić lud Boży drogą prawdy. Fałszywi prorocy rodzą się tam gdzie mamy do czynienia ze sprzeniewierzeniem się powołaniu, chęcią przypodobania się „wielkim tego świata”. Inni wysłani są z pełną świadomością. Chrystus daje nam jasne wskazania, które pozwalają odróżnić proroków fałszywych od prawdziwych.

Każdy człowiek ma prawo do szczęścia. I chyba każdy człowiek szuka szczęścia. Trzeba jednak powiedzieć, że szczęście dla różnych ludzi może znaczyć coś zupełnie innego. Chrześcijanin wie, że prawdziwego szczęścia nie znajdzie na tym świecie. Pełnym szczęściem jest życie wieczne. Droga do tego szczęścia wiedzie przez krzyż – to wąska ścieżka i ciasna brama, o których mówi Jezus. Ezechiasz ukazuje nam potęgę modlitwy, dzięki której Bóg ratuje Jerozolimę i Naród Wybrany. Słuchanie słowa Bożego pomaga nam kontrolować, czy jesteśmy na właściwej drodze.

Problem osądzania innych i siebie. Wobec innych jesteśmy przesadnie krytyczni, wobec siebie łagodni. Osądzając naszych bliźnich, pamiętajmy o własnych grzechach, wadach, słabościach, niedoskonałościach. Jezus wzywa nas do wstrzemięźliwości w osądzaniu bliźnich.

Definicja Bożej Opatrzności. Jezus zachęca nas do zaufania Bogu. Zawsze i wszędzie ufajmy Opatrzności Bożej.

To, co gromadzimy, ujawnia część prawdy o nas. Nadmierna troska o doczesne bogacenie się może być błędem. Bogactwo człowieka może zbutwieć, a ubranie może stać się pokarmem dla moli. Skarb jest symbolem tego, co dla nas wartościowe. Dla wierzącego największą wartością jest Bóg i posłuszeństwo Jemu. Rzeczywistym bogactwem jest to, co pozwala trwać w miłości Boga.

Modlitwa to rozmowa z Bogiem – taka jest najprostsza definicja modlitwy. Pogłębiając tę definicję. Możemy powiedzieć, że modlitwa to przede wszystkim spotkanie z Bogiem. Spotkanie człowieka ze swoim Stwórcą. Jeśli Bóg czegoś nam nie daje, to może dlatego, że On wie lepiej, że to, o co prosimy nie spowodowałoby dobra w naszym życiu. Pan Bóg wie lepiej, co jest nam potrzebne. Modlitwa, pomaga nam odkryć Boga w swoim życiu. Bóg jest zawsze przy nas, ale my możemy tego nie widzieć i nie czuć Jego działania. Modlitwa, pomaga nam dostrzec Boga, który jest. Często ulegamy złudzeniu, że Bóg nas nie słucha i milczy. Wtedy porzucamy modlitwę, zniechęcamy się. W modlitwie potrzeba wytrwałości i czasu.

Jak wyglądają nasze modlitwy? Na czym najbardziej się skupiamy: na prośbach, dziękczynieniu, uwielbieniu czy przebłaganiu? Dziś tak łatwo nam zapomnieć o duszy, która należy do natury człowieka i wyróżnia go spośród wszystkich zwierząt. Wyrzekając się troski o ducha, wyrzekamy się tego, co w nas wyjątkowe, niepowtarzalne, co nadaje człowiekowi niezwykłą godność. Nie zapominajmy, że troska o naszego ducha powinna nie tyle skupiać się na nas samych, ale powinna prowadzić nas do Boga, do Jezusa Chrystusa, Prawdziwego Człowieka Celem postu nie jest fizyczne wyniszczenie człowieka, ale uwolnienie się od przesadnego przywiązania do ciała i wartości materialnych.