Wejść na górę modlitwy. Czas rozeznawania: słuchania i rozumienia Pana. Oczekiwać Jezusa. Pozwolić się wybrać i uzdrowić.

Doświadczenie sprawia, że potrafimy zrozumieć innych. Gdy w grę wchodzi ocena moralna danego czynu, nie można zachować neutralności. Człowiek musi mieć własne zdanie. Gdy w spojrzeniu na drugiego kierujemy się złem, to nie będziemy w stanie dostrzec dobra. Zło zakorzenione w nas walczy o swoją pozycję.

Jezus chwali Dawida za jego mądry wybór: Dawid łamie Prawo i zjada święty chleb. Chodzi o to, że Prawo zostało ustanowione dla dobra ludzi. Jest ono tylko środkiem do osiągnięcia celu. Jakże często sami ulegamy pokusie bycia „świętszym od papieża”. Tak bardzo skupiamy się na literalnym odczytywaniu Ewangelii, że opacznie rozumiemy wyrwane z kontekstu zdania. „Pod koniec życia będziemy sądzeni z miłości” mówi św. Jan od Krzyża. Również naszym zadaniem jest uzdrawianie innych w szabat. Jak tego dokonać? W bardzo prosty sposób – zamiast spędzić czas przed telewizorem, udajcie się całą rodziną na spacer. Odwiedźcie najbliższych, spędźcie czas z przyjaciółmi.

Symbolika ziarna – obraz łaski danej i zadanej. Rodowód Jezusa – Boży zasiew łaski. Abraham – człowiek, który zaufał słowu Boga. Maryja – Matka Słowa Wcielonego.

Stare porzekadło mówi, że od przybytku głowa nie boli. Wygląda jednak na to, że Piotr przestraszył się właśnie nadmiaru. Czego tak naprawdę przestraszył się Piotr? Być może tego, że ów „cudowny nadmiar” zmieni całe jego życie. Współpracując z Bogiem, musimy być gotowi na to, że On pragnie, byśmy byli nieprzeciętni, wzywa nas do bycia kimś nadzwyczajnym. Do tego jesteśmy powołani.

Jezus nie szukał taniej popularności i próżnej sławy. Przyszedł, aby służyć pomocą cierpiącym ludziom. Przyszedł na świat, aby ratować zagubione dusze. Ogromne rzesze ludzi przychodziły do Jezusa. Jedni chcieli Go słuchać, inni wierzyli w cud odzyskania zdrowia. Jezus, widząc cierpienia, braki, niepokoje, zagubienie, bezradność, samotność, objawia się jako Zbawiciel i Wyzwoliciel. Jezus prawdziwie uzdrawia i wyzwala. Dokonane przez Niego wyzwolenie dotyka najgłębszych zakamarków naszego serca. Aby zbawienie stało się naszym udziałem, musimy uwierzyć i przyjść do Chrystusa. Jezus do niczego nie zmusza. On pokazuje swoją moc i czeka na naszą decyzję.

Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą (Mt 5,8). Grzech pierworodny – odrzucenie czystej miłości Boga. Niepokój sumienia źle przeżyty, bez odniesienia do Bożej dobroci i miłosierdzia, prowadzi do lęku, zamknięcia i zagubienia. Myśmy poznali i uwierzyli (1 J 4,16). Oczyszczająca łaska Mszy św. Sakrament pojednania – źródło oczyszczenia i uświęcenia.

Wystąpienie Jezusa. Oczekiwanie zebranych. Zazdrość. Mocne słowa. Chęć zemsty. Nasza reakcja wobec prawdy.