Czynić dobrze! Przyjaciołom i nieprzyjaciołom, dobrym i złym, życzliwym i nieżyczliwym – wszystkim bez wyjątku! Chrześcijanin widzi zło i potępia je, nigdy jednak nie odpłaca złem za zło. Chrześcijanin powinien być „drugim Chrystusem”. Mamy czynić wszystkim dobrze, miłować czynem, a nie tylko słowem.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus nakłada na nas obowiązek poprawy naszych stosunków z innymi. To my musimy przejąć inicjatywę. Zadanie poprawy naszych stosunków z innymi doskonale wpisuje się w przeżywany przez nas Wielki Post. Może warto zamiast rezygnacji z kawy czy słodyczy, zrezygnować z „ostatniego zdania”, zrezygnować ze złośliwego komentarza i w jego miejsce powiedzieć coś miłego? Jezus nie tylko nakłada na nas obowiązek poprawy naszych stosunków z innymi, ale wręcz podnosi nam poprzeczkę. Jako chrześcijanie mamy nie tylko „nie zabijać”, ale miłować nieprzyjaciół.

Katedra to uroczyste krzesło, na którym zasiada biskup. Od nazwy tego krzesła kościół biskupi, czyli najważniejszy i pierwszy w każdej diecezji, nazywa się również katedrą. Dzisiaj, przeżywając Święto Katedry św. Piotra, prosimy Boga o czystość wiary, czyli wierność Tradycji i zaufanie wobec nauczania każdego papieża. Wiara, na straży której stoi św. Piotr i wszyscy jego następcy, stanowi gwarancję jedności Kościoła i osiągnięcia zbawienia.

Czas Wielkiego Postu to czas licznych rekolekcji: i parafialnych i różnych internetowych czy też radiowych. Wszystko po to, aby skłonić człowieka do nawrócenia, do ponownego przylgnięcia do Pana Boga. „Wyjątkowe” jednozdaniowe rekolekcje Jonasza dla Niniwy. Moc nie była w jego słowach, ale w jego postawie! On był świadkiem! Mówimy innym o Jezusie, o Bogu i Jego miłości, ale nie dajemy świadectwa o tym.

Gadatliwość nie jest w życiu codziennym najszczęśliwszą cechą charakteru. Największym przewinieniem człowieka gadatliwego jest fakt, że nie słucha tego, co się do niego mówi. Pan Jezus zachęca swoich uczniów, aby na modlitwie nie byli gadatliwi jak poganie (por. Mt 6,7). W Jezusowej modlitwie ważne jest słuchanie. Nasz Ojciec wie, czego nam potrzeba, zanim Go poprosimy. W modlitwie chodzi o to, aby poczuć, że Bóg nas nieskończenie kocha i odpowiedzieć Mu na tę miłość.

Telefony komórkowe ułatwiają kontakt. Czasami jednak nie ma zasięgu albo wyłączamy telefon. Te dwie sytuacje obrazują duchowy stan człowieka, do którego Bóg nieustannie chciałby się „dodzwonić”. Niekiedy na przeszkodzie stają warunki zewnętrzne. Kiedy indziej człowiek świadomie to utrudnia. Bóg nieustannie wysyła swoje sygnały do człowieka. Mojżesz był Bożym „przekaźnikiem”.

Jakie dajemy świadectwo naszego życia chrześcijańskiego? Nawrócenie Lewiego przyniosło widzialny skutek: powstała w jego domu wspólnota nawróconych i zbawionych grzeszników. Prorok Izajasz opisuje owoce nawrócenia. Na początku Wielkiego Postu módlmy się o dar nawrócenia dla każdego z nas.

Nie każdy post musi być miły Bogu. Ważna jest nasz intencja, a także postawa pokory w umartwieniu. Grzech zabiera nam Boga. Motywem podjęcia postu jest pragnienie odnalezienia Boga. Prawdziwy post umacnia, nawet jeśli wymaga od nas wyrzeczeń. Umiar to pierwszy krok do postu. Wieczny karnawał prowadzi do ruiny. Zanośmy prośbę o mądre używanie zapobiegające nadużyciom.