Piotr zostaje wybrany przez Jezusa na Skałę, na której ma powstać Kościół. Staje się dla nas znakiem jedności. Kościół wzywa nas dzisiaj do odnowienia miłości wobec Kościoła i posłuszeństwa jego nauce.

Pokonywanie zła czyni człowieka wielkim. Uczniowie Jezusa rywalizują o pierwszeństwo. Trzeba pokory, by wzrastać w wierze.

Ojciec przyprowadza syna do Chrystusa. Chrystus na podstawie dialogu z ojcem dokonuje oceny i wskazuje na opętanie szatańskie. Egzorcysta po wysłuchaniu opinii psychiatry jest upoważniony do oceny i rozróżnienia między chorobą a opętaniem. Naszym zadaniem jest ostrzeganie innych przed niebezpiecznymi praktykami. Łączność z Chrystusem przez Kościół i życie sakramentalne broni przed działaniem złego.

Dziś często ulegamy „herezji czynu” – przekonaniu, że liczy się tylko działanie, natomiast modlitwa wydaje się bezskutecznym traceniem czasu. Modlitwa pomaga zmieniać świat. Jezus mówi o dwóch sposobach walki ze złym duchem: o modlitwie i poście. Korzystajmy z tej duchowej broni w walce z szatanem.

Jezus uniżył samego siebie, aby nas wywyższyć. Modlitwa – wędrówka na górę przemienienia. Przebóstwiająca moc modlitwy. Już w Starym Testamencie widzimy zapowiedź takiej modlitwy: gdy Mojżesz schodził z góry, twarz jego promieniowała.

Ludzka pycha wielokrotnie w dziejach świata doprowadzała do przeróżnych nieszczęść. Pójście za Jezusem to jest codzienne „tracenie swego życia” dla Zbawiciela i bliźnich. Gdy podążamy za jedynym Zbawicielem świata, nasz krzyż nabiera sensu.

Porozumienia są poprzedzane negocjacjami. Słowo Boże mówi o porozumieniu, które nazywa się przymierzem. Temat przymierza Boga z ludźmi przewija się w całym Piśmie Świętym. Bóg kochający człowieka chce mu pomóc i dlatego wychodzi z propozycją przymierza. W zamian za wierność i posłuszeństwo Jego woli obiecuje opiekę i błogosławieństwo. Bóg błogosławi Noemu i jego synom oraz daje obietnicę, że już nigdy nie dokona zniszczenia ludzkości. Miłość Boga okazała się silniejsza od Jego gniewu. Pełnia przymierza została zawarta w Jezusie Chrystusie, który dziś objawia się nam jako obiecany Mesjasz, czyli Zbawiciel.

Ewangelia opisuje przeżycia człowieka, który odzyskuje wzrok. Chrystus domaga się wiary w cud. Gdy opadają łuski z oczu, człowiek nabiera poczucia obecności Boga. Często czujemy dotknięcie Boga, ale i wtedy jest potrzebna modlitwa, którą kierowali apostołowie do Jezusa: Przymnóż nam wiary (Łk 17,5).