Doświadczenie dwóch dziennikarzy polegające na chodzeniu po pewnego rodzaju cieczy. Jezus i Piotr chodzili po prawdziwej wodzie. Chodzi tu o duchowy wymiar tego cudu. Woda w Piśmie Świętym ma znaczenie symboliczne: jest siedliskiem demonów. Chodzenie Piotra po wodzie jest symbolem władzy nad moimi słabościami, grzechem i złym. Dopóki patrzył na Jezusa, szedł po wodzie, gdy odwrócił wzrok zaczął tonąć. Uratowało go wołanie do Jezusa: „Panie, ratuj mnie!” Liczy się tylko to, czy jestem blisko Jezusa i mam wzrok wpatrzony w Niego.

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje Jezusa zaradzającego wszystkim potrzebom człowieka. Bardzo ciekawy jest w tej historii udział człowieka. Chrystus pokazuje, że pragnie naszej współpracy i zaangażowania. Czujmy się więc współodpowiedzialni za otaczający na świat.

Jan Chrzciciel mógł się spodziewać, że tetrarcha Herod Antypas nie przyjmie jego upomnień. Nie powstrzymało go jednak to przed ich wygłoszeniem. Zawsze odważnie głosił prawdę. Bezskuteczne są prześladowania, bezowocne zagłuszanie i zasłanianie prawdy. Ona wyłania się i zwycięża pośrodku nawet najbardziej prześmiewczych i bezwstydnych kłamstw.

Dwie siostry. Ewangelia jest aktualna. Dwie różne postawy. Maria i Marta dziś. Wiara czy folklor? Konkretne pytanie.

Kościół na ziemi jest Ludem Bożym w ciągłym pielgrzymowaniu ku wieczności. Nauka Chrystusa wniosła wiele nowych wyjaśnień do Prawa Mojżeszowego.

Wiara – skarb, który wymaga zaangażowania. Zapalony hobbysta i gorący chrześcijanin. Rodzina miejscem przekazywania skarbu wiary. Przykład chrześcijańskiego wychowania – dom Popiełuszków.

Trudno zrozumieć logikę Boga. Jezus często posługiwał się przypowieściami, ażeby przedstawiać zbawcze prawdy. Bóg stworzył świat i człowieka dobrymi. Chwast pochodzi od diabła, który od początku istnienia świata jest przeciwnikiem Boga i ludzi. Bóg jest cierpliwy i do końca daje człowiekowi czas na nawrócenie. Powtórne przyjście Chrystusa na ziemię będzie czasem sądu, na którym dobrzy i sprawiedliwi osiągną wieczne szczęście, a źli wieczne potępienie.

Odwołanie do „polskiej zawiści” – naszej narodowej wady. Ukazanie zawiści także wśród Apostołów. Ukazanie prawdziwych motywów krytyki, jaką podejmuje Jezus. Zachęta do posiadania wielkich pragnień zarówno w życiu religijnym jak i zawodowym.Ukazanie służby, jako niezbędnego elementu bycia wielkim (bez względu na dziedzinę).