Ukazanie wielkości Ducha Świętego i potrzeby zaufania oraz otwartości na Jego natchnienia. Niezwykła jest wr ażliwość i posłuszeństwo Apostołów wobec Ducha Świętego. To musieli być ludzie o głębokiej wierze i zaufaniu do Pana Boga. Apostołowie wiedzą jaka jest rola Ducha Świętego, dlatego dają Mu się prowadzić. W Jerozolimie ogłaszają: Duch Święty i my. Duch Święty jest postawiony na pierwszym miejscu. Również w podejmowanych przez nas działaniach warto w podobny sposób zaufać Duchowi Świętemu. Pozwólmy Mu działać w nas i przez nas. Bądźmy otwarci na Jego natchnienia.

Młody czlowiek, który jest wrażliwy naprawdę, odrzuca wszelkie klamstwo. Prawdowmowność rodziców zawsze skutkuje dobrymi więziami rodzinnymi. Mamy trwać w miłości Chrystusa. Większość dzieci odrzuca sposób wychowania ich przez rodziców. Ta postawa jest wynikiem „zakłamania” dorosłych. Za słowami powinny iść czyny. Prawdziwa radość – jedność w rodzinie.

Jezus, znając mechanizm zanikania entuzjazmu, zachęca nas dziś: Wytrwajcie w miłości mojej. Dzieci, które zaczynają odkrywać nowe hobby, są pełne entuzjazmu. Z biegiem czasu ten entuzjazm zaczyna przygasać. Miłość zaczyna stygnąć, gdy zabraknie troski o nią. W kulturach europejskich młodzi przy zawieraniu małżeństwa stawiają gorący garnek (ich uczuć) na palenisku, w kulturach azjatyckich – stawiają garnek na palenisku i wspólnie rozniecają ogień.

Uświadomienie, że żeby zmieniać się na wzór Chrystusa, musisz myśleć Jego kategoriami. Dojrzałość chrześcijańska wyraża się w naszym postępowaniu. Chrześcijaństwo jest stylem życia opartym na relacji z Bogiem. Dojrzewanie w Chrystusie polega na odrzuceniu myśli, charakteryzujących się egoizmem i egocentryzmem.

Dzisiejsza Ewangelia mówi o ukazaniu się Jezusa Jego wybranym świadkom. Zjawienie Jezusa łączy się z przekazaniem apostołom misji głoszenia Dobrej Nowiny wszystkim ludziom. Powołanie chrześcijańskie z samej swojej natury jest również powołaniem do apostolstwa.

Środa Wielkiego Tygodnia ks. Stanisław Kowalczyk Iz 50,4–9a; Mt 26,14–25 W skrócie: Wydaje się rzeczą niemożliwą, żeby Chrystusa mógł wydać człowiek, który tak dobrze Go znał. Judasz ukazuje nam proces przejścia od wierności do zdrady. Kto z nas może powiedzieć o sobie, że zawsze zachowuje wierność Chrystusowi? Nie popełniajmy Judaszowego błędu! Bądźmy wierni Jezusowi do końca!

Wtorek Wielkiego Tygodnia ks. Jan Augustynowicz Iz 49,1–6; J 13,21–33.36–38 W skrócie: Ostatnia Wieczerza pełna jest zbawczych wydarzeń. Smutne oświadczenie Jezusa z Nazaretu dotyczące zdrady i zaparcia. Każdy z nas wiele razy zdradza Zbawiciela i się Go zapiera. Chrystus w swoim nieskończonym miłosierdziu przebacza grzechy. Nasze zdrady Zapowiedź wydarzeń tragicznych i zbawczych

Poniedziałek Wielkiego Tygodnia ks. Dariusz Kwiatkowski Iz 42,1–7; J 12,1–11 W skrócie: Judasz zgorszył się tym, że Maria namaściła Jezusowi nogi cennym olejkiem. Przecież można było sprzedać ten olej za trzysta denarów i pieniądze rozdać ubogim! Pierwsze dni Wielkiego Tygodnia przygotowują nas do przeżywania męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Jezus jest wybranym sługą Boga. Napełniony Duchem Bożym (…)