Śmierć niewiniątek – przemoc zdeprawowanej władzy. A proroctwo Jego zgonu już się w świecie szerzy – zapowiedź męki Jezusa. Wyrok na dzieci – wojna i prawo do zabijania. Życie od poczęcia do naturalnej śmierci to dar od Boga.

Słowo Boże głoszone w Kościele w święto św. Jana, umiłowanego ucznia Chrystusa, łączy narodzenie Jezusa i Jego zmartwychwstanie. Chrystus potwierdził swoją naukę śmiercią i zmartwychwstaniem. Św. Jan nie tylko widział Jezusa po zmartwychwstaniu, ale także z Nim rozmawiał, jadł i pił. Dlatego jego świadectwo jest prawdziwe. Jezus Chrystus pojednał nas z Bogiem Ojcem i otworzył nam drogę do życia wiecznego w niebie.

Człowiek tęskni za świętami Bożego Narodzenia. Tęsknota sprawia, że radośnie uczestniczymy w przedświątecznym zgiełku. Wieczerza wigilijna jest miejscem, w którym cała uwaga koncentruje się na drugim człowieku. Miejsce Boga przy wigilijnym stole. Na ile Bóg zajmuje centralne miejsce w ludzkim życiu. Bóg zawsze przychodzi z obietnicą.

Cudowne zdarzenia towarzyszące Janowi. Dziś rodzi się św. Jan – jutro Chrystus. Wskazania płynące z nauki i postawy Jana Chrzciciela.

Maryja po Zwiastowaniu poszła w góry i nawiedziła Elżbietę, oczekującą w starszym wieku dziecięcia. Kto powiedział Bogu „tak”, ten niesie Go do innych. Człowiek adwentu pozostaje na czuwaniu. Jezus powtarza niejednokrotnie „czuwajcie i módlcie się”. Adwentowe postacie trwały na czuwaniu, na modlitwie. O naszym czuwaniu mogą powiedzieć te ławki kościelne, doświadczające naszej obecności lub jej braku. O naszym czuwaniu mógłby mówić różaniec, ten w naszych rękach, ten w kieszeni i ten zagubiony gdzieś w szafie, który nawet trudno znaleźć.

Już w pierwotnym Kościele oczekiwanie na przyjście Zbawiciela było oczywistym faktem. To oczekiwanie na powtórne przyjście Chrystusa na końcu czasów rodziło w Kościele wielu świętych. Gotowość na przyjście Chrystusa mamy wykazać w każdej chwili naszego życia. Tę gotowość wyznacza szata naszej duszy. Zapytajmy siebie o jej stan. Zakończyliśmy przed miesiącem uroczyście obchodzony Nadzwyczajny Rok Miłosierdzia. Ofiarujmy przy żłóbku to całe dobro, które udało nam się spełnić w świętym czasie Roku Miłosierdzia.

Kobieta w Izraelu była obiektem troski całej społeczności, jej rolą było utrzymanie domowego ogniska. Z chwilą zaręczyn kobieta stawała się własnością mężczyzny. Maryja przykładem kobiety, która wbrew utartym normom podąża za Bożym wezwaniem. Wiara na płaszczyźnie teorii jest łatwym tematem, prawdziwa wiara zakłada zgodę na działanie Boga w ludzkim życiu.

Dwa zwiastowania narodzin są podobne i zarazem odmienne. Samson, silny jak lew i słaby niczym dziecko, to zapowiedź św. Jana Chrzciciela. Obaj urodzili się z kobiet niepłodnych i zostali poświęceni Bogu. Postawa Zachariasza jest dla nas ostrzeżeniem, abyśmy nigdy nie wątpili w obietnice Boże, ale przezwyciężali pokusy zniechęcenia. Bóg chce być obecny i w naszym życiu. Również i nam składa swoje obietnice. Zadaniem Samsona było wyzwolenie Izraelitów z rąk Filistynów, Jan Chrzciciel miał im wskazać na Mesjasza. Obie te postacie ostatecznie wskazują na jedynego Zbawiciela, który wyzwolił ludzkość z niewoli grzechu.