Homilie niedzielne i świąteczne

W dzisiejszej Ewangelii Jezus zapowiada, że przekaże Piotrowi klucze królestwa niebieskiego. To oznacza, że Piotr będzie mógł otwierać i zamykać drzwi do królestwa. Tylko Bóg, który jest Stwórcą i Panem całego stworzenia, ma prawo otwierać i zamykać bramy swego królestwa. Jak to możliwe, że przekazuje tę władzę Szymonowi? Piotrowe wyznanie wiary jest uzasadnieniem dla decyzji Jezusa. Posiadanie kluczy do Bożego królestwa nie zależy od cech charakteru, od specjalnych zdolności, od zdanych egzaminów. Najistotniejszym warunkiem otrzymania kluczy do własnej wolności i wolności drugiego człowieka jest wyznanie wiary. Papież Benedykt XVI mówił po wyborze: "Przygotowuję się do objęcia tego szczególnego urzędu (…), oddając się pokornie w ręce Bożej Opatrzności. Przede wszystkim ponawiam akt całkowitego i ufnego zawierzenia Chrystusowi: „W Tobie, Panie, zaufałem, nie zawstydzę się na wieki!”". Módlmy się o to, by nasze wyznanie wiary w Chrystusa otwierało nam i naszym bliskim bramy do zbawienia.

W czasach Jezusa wiadomości nie rozchodziły się tak szybko jak dzisiaj, ale mimo wszystko trudno było nie słyszeć o Nauczycielu z Nazaretu, który potrafił czynić cuda i głosił, że jest Synem Bożym. Jezus pyta każdego z nas: A wy za kogo Mnie uważacie? (Mt 16,15). Wielokrotnie uciekamy przed odpowiedzią na to pytanie. Potrzeba wysiłku, aby poznać Jezusa. Jednak ten wysiłek się opłaca, ponieważ prowadzi do odkrycia najważniejszej prawdy – Ty jesteś Mesjaszem, Synem Boga żywego (Mt 16,16). Zbawiać, znaczy pomagać. Jezus, będąc Bogiem, stał się jednym z nas, aby nam pomóc. Jest to pomoc bardzo konkretna. Jezus przyszedł, aby nam pomóc, kiedy doświadczamy samotności i opuszczenia.

Jakimi motywami kierował się Pan Jezus, zadając apostołom pytania? Chrystus pragnął uświadomić uczniom, że zbliża się czas podjęcia bardzo poważnej decyzji. Czy Jezus jest dla uczniów osobą, dla której poświęcą wszystko, nawet życie? Nasza wiedza o Bogu nie jest tym samym, co wiara w Boga. Czasami ludzie gubią drogę do Boga. Wiedzę czerpiemy z katechezy, Biblii, natomiast wiara jest darem Ducha Świętego. Głos Boga powinien być najważniejszym głosem w życiu chrześcijanina.

Ukazanie wiary kobiety kananejskiej jako wystarczającej do zbudowania relacji z Bogiem i do wyproszenia cudu Jego łaski.

O wierzę mówią czyny. Jak czynisz tak wierzysz. Czyny i słowa mówią ile jest wiary w Tobie. Nie da się tego odłączyć, albo jesteś wierzący cały czas, albo nie.

Uświadomić dzieciom, że Jezus wskazuje nam właściwą drogę.

Ewidentne znaczenie pewnych działań i decyzji. Niedostrzegalne znaczenie pewnych działań i decyzji. Moje życie – wędrowanie czy cha-cha? Heroizm patriotów i świętych – konsekwencja ich dobrych wyborów z przeszłości. Życiowe dramaty – konsekwencje złych codziennych wyborów z przeszłości. Wpływ nawet najbardziej nieznaczących decyzji na nasze życie.

Księga Apokalipsy św. Jana to nie film science-fiction, albo fragment jakiejś kosmicznej baśni. Uchyla nam ona rąbka tajemnicy o wydarzeniach, które mają nadejść. Bóg przypomina o naszej wolności, czyli po prostu zostawia nas z pytaniem: „Po której stronie się opowiadasz?”. W naszej codzienności nie wystarczy tylko WIEDZIEĆ, co jest dobre, ale trzeba jeszcze właściwie WYBIERAĆ. Uroczystość Wniebowzięcia Maryi to wielkie święto Jej zwycięstwa! Ona wypełniona Duchem Świętym wskazuje nam drogę właściwych wyborów, byśmy doszli do obiecanej nagrody życia wiecznego.