Homilie niedzielne i świąteczne

Filtruj:



Data:


  • 25 sie
    2019

    Wiara nie jest tylko wiedzą o Panu Bogu czy Jezusie Chrystusie. Wiara jest naszą zaangażowaną odpowiedzią na słowa, które kieruje do nas Jezus. Wiara oznacza konkretne czyny i działania. Bóg oczekuje od nas posłuszeństwa w wierze. W stwierdzeniu, które dziś stało się bardzo modne: „Jestem wierzący, ale nie praktykuję” brakuje logiki i konsekwencji. Brak konsekwencji i postawa dwulicowości pojawiają się także w naszym chrześcijańskim życiu. Często wyznajemy wiarę w kościele, a potem w codziennym życiu, w pracy, w rodzinie, przyjmujemy zupełnie inne kryteria i zasady postępowania. Opowiadanie o chłopcu w cyrku pokazuje jak wielkie znaczenie miały dla niego zaufanie i słowo ojca. Bóg Ojciec obdarza nas swoją miłością i kieruje do nas swoje słowo, które daje nam zbawienie.

    Czytaj całość
  • 25 sie
    2019

    Zbawienie to ukoronowanie drogi człowieka, wejście do domu Ojca. Bóg bardzo pragnie, by wszyscy ludzie zostali zbawieni. Boże zaproszenie jest aktualne przez cały czas (aż do chwili śmierci). Jeśli oczywistą rzeczą jest, iż każdy chce być zbawiony, to jak to się przekłada na codzienność? Zbawienie jest darem darmo danym, który działa, kiedy jest zaakceptowany. Zbawienie, o którym zapominamy, nie traci ważności. To człowiek ślepnie na jego moc. Przeciwieństwem zbawienia jest potępienie. Chrześcijanin wie, że jest niebo i piekło i że nie dano ludziom żadnej trzeciej możliwości. Przed nami położono błogosławieństwo i przekleństwo, dobro i zło, życie i śmierć, a wybór należy do nas.

    Czytaj całość
  • 25 sie
    2019

    Dzieci dopiero z czasem wykształcają w sobie zdolność abstrakcyjnego myślenia, dlatego też często trudno jest im wyobrazić sobie coś i na podstawie tych wyobrażeń odpowiadać na pytania. Dlatego też poprzez krótką i prostą do wykonania scenkę, pokazujemy im przechodzenie przez szeroką i wąską bramę. Wspólnie z dziećmi ustalamy zasady bezpiecznego przechodzenia przez ciasną bramę. Poprzez analogie, każdą z zasad bezpiecznego przechodzenia przez ciasną bramę próbujemy wspólnie z dziećmi odnieść do naszego życia i przechodzenia przez ciasną bramę nieba. Pomoce: - lina lub kawałek sznurka o długości ok. 1,5–2 m (zamiast liny można wykorzystać kij od szczotki); - do odegrania scenki potrzebne będzie 10 chętnych dzieci oraz 1 wysoki pomocnik – może nim być ktoś z rodziców lub starszy ministrant (jeśli kapłan nie chce sam brać udziału w scence, może poprosić o 2 chętnych pomocników do robienia bramy); - karteczki z miejscem na zapisanie zasad przechodzenia przez ciasną bramę nieba dla każdego dziecka.

    Czytaj całość
  • 18 sie
    2019

    Dzisiejsza Ewangelia pokazuje, że Jezus z Nazaretu chce rzucić ogień na ziemię (Łk 12,49). „Rzucanie ognia” nie oznacza w tym kontekście udostępniania ognia ludzkości (jak w micie o Prometeuszu), lecz oznacza zmaganie, walkę, ścieranie się z przeciwnikiem. Słowa Jezusa nie są słowami naiwnego konformisty, który dla tzw. świętego spokoju jest w stanie zaakceptować wszystko. Ewangeliczne orędzie wywołuje różnice temperatur i różnice ciśnień. Wichury i burze są w takiej sytuacji atmosferycznej nie do uniknięcia. Jak zharmonizować obraz Jezusa, który burzy mury podziałów pomiędzy ludźmi, z obrazem Jezusa, który wprowadza rozłam pomiędzy domownikami? Los Jezusa pokazał, że orędzie pełne pokoju i nadziei spotkało się z wrogim przyjęciem. Męczeńska śmierć na krzyżu pokazała, że świat nie jest gotowy na przyjęcie Jezusowego orędzia o zbawieniu. Jezus przyszedł, aby głosić przykazanie miłości Boga i bliźniego, ale spotkało Go odrzucenie, zazdrość i śmierć krzyżowa. Stała się ona jednak dla nas źródłem nadziei, że ewangeliczne orędzie przebaczenia i miłości jest silniejsze od grzechu i śmierci.

    Czytaj całość
  • 18 sie
    2019

    Życie proroka w czasach opisywanych w Starym Testamencie było bardzo trudne. Proroka czekały trudności a nawet na śmierć. W liturgii słowa poznajemy proroka Jeremiasza, którego Pan posyła, aby przekazać Izraelowi wieść o upadku Jerozolimy. To staje się powodem jego odrzucenia i cierpienia. Władca za namową ludzi wrzuca Jeremiasza do cysterny, gdzie ma on ponieść śmierć. Jednak Bóg troszczy się o swoich proroków, nie pozwala mu umrzeć z głodu, a nawet obdarowuje go wolnością. Na drodze życia chrześcijańskiego może pojawić się wiele przeszkód i dlatego autor Listu do Hebrajczyków wzywa do naśladowania świętych, których nazywa świadkami wiary. Na drodze naszego życia zawsze stoi Jezus, On przewodzi naszym poczynaniom. Jego męka i śmierć pokazują nie tylko miłość Boga do człowieka, ale i ofiarę, jaką czasem trzeba ponieść dla owocności posłannictwa. Uczeń, którym jest każdy z nas, wierzy i ufa Panu.

    Czytaj całość
  • 18 sie
    2019

    W naszym życiu nie może być zgody na zło, nawet jeśli może on prowadzić do sporów i podziałów. Także najmłodsi powinni potrafić się sprzeciwić gdy ktoś namawia ich do nieprzestrzegania przykazań. Pokazujemy dzieciom krótką scenkę – rozmowę rodzica i dziecka – dotyczącą rodzinnego spędzania niedzieli. Rozmowa na temat sporu rodzica i dziecka – kto miał rację? Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii zachęca nas do tego, abyśmy nie bali się sprzeciwiać wszystkim, którzy będą nas zachęcali do złego. Mamy być wrogami pokusy, nawet gdy do złego namawiąją nas najbliżsi. Zadanie apostolskie – pomodlę się do swojego Anioła Stróża, by pomagał mi rozpoznawać, co jest dobre, a co złe. Pomoce: przed niedzielną Mszą św. należy poprosić o pomoc przy odegraniu scenki 2 osoby – najlepiej aby był to rodzic z dzieckiem, ale mogą to być też dwaj ministranci – aktorom opowiadamy o co chodzi w scence i prosimy, by spróbowali własnymi słowami odegrać, podobną do zaproponowanej, rozmowę (aby ułatwić im zadanie, można im wręczyć skserowany fragment ze scenką).

    Czytaj całość
  • Ukazanie ludzkiego ciała jako środka uświęcania świata. Opowiadanie o uczennicy, która w zderzeniu z otaczającym ją złem, pod wpływem księdza rozpoczyna mozolny trud dawania świadectwa dobroci wśród swoich rówieśników. Owocuje to uznaniem i szacunkiem młodzieży i dorosłych. Dzisiejsza Ewangelia ukazuje dwie święte kobiety – Najświętszą Maryję Pannę i św. Elżbietę – a ich spotkanie owocuje pięknem dwóch hymnów. Maryja swoim życiem uświęciła ciało, które zostało bezpośrednio wzięte do nieba. Każdy człowiek otrzymuje ciało, które może swoim życiem uświęcać lub profanować. Jesteśmy słabi, ale Maryja nam pomoże, jeśli będziemy Ją prosić o wstawiennictwo.

    Czytaj całość
  • Maryja niesie Jezusa Chrystusa do tych, którzy Go potrzebują. Pielgrzymka Maryi to towarzyszenie Bogu w wypełnianiu planu miłości. Chrześcijanin jest urodzonym pielgrzymem. Jesteśmy świadkami pielgrzymki Maryi do Elżbiety. Ziemska wędrówka przebiega etapami. Napotkany człowiek, pozornie przypadkowe wydarzenie – wszystko jest wplecione w Boży plan miłości i stanowi kolejne etapy w drodze ku niebu. Pielgrzymka ziemska to służba bliźniemu. Niebo jest realizacją przykazania miłości Boga, człowieka i siebie. Trzeba stale pamiętać o ostatecznym celu: o niebie, do którego jesteśmy zaproszeni. Dopiero tam nasze serce będzie spokojne.

    Czytaj całość

Uzyskaj dostęp do:

  • 3646 inspirujące propozycje kazań, rozważań,
  • 36 scenariusze katechez,
  • 69 materiały dotyczące zarządzania parafią,
  • 38 artykuły poświęcone posłudze spowiedniczej dostosowane do potrzeb spowiadających,
  • 81 najważniejsze wiadomości z życia Kościoła.
Uzyskaj dostęp

Kalendarz wydarzeń

Pełny widok kalendarza