Homilie codzienne ,30 stycznia 2026

Niepokój i lęk uczniów. Chrystus śpi spokojnie. Wyznanie mężczyzny: chory brat; pragnienie życia; stosowanie wszystkich środków; nadzieja; uzdrowienie duchowe. W łączności z Chrystusem wszystko jest możliwe.

Jezus w dzisiejszej Ewangelii objaśnia nam tajemnicę królestwa Bożego. Przez odczytaną przypowieść, w formie ironii, chce nam pokazać, że wewnętrzna „energia”, którą ma Słowo Boże, jest jak światło. Nikt z ludzi o zdrowych zmysłach nie chowa rozpalonej świecy pod kołdrą. Takie zachowanie byłoby przejawem ludzkiej głupoty. Chrześcijanie ze zgaszonym światłem lub przy zapalonym świetle, ale z zakazem oświetlania! Dzieje się tak, kiedy nie przyjmujemy odpowiedzialności w służbie wiary. Zadajmy sobie pytanie: co to znaczy słuchać? Kogo mamy słuchać? Czego mamy słuchać? To ważne dla nas pytania.

„Jeśli twoje życie modlitewne jest dobre, reszta zatroszczy się sama o siebie”. Zauważmy, że Jezus najpierw każe słuchać słowa, a potem brać je sobie do serca. Inaczej mówiąc, wszystko, co robimy, powinno opierać się na modlitwie i refleksji. Również Dekalog zaczyna się od słowa „słuchaj”. Bez mojego otwarcia się żadne ziarno nie padnie na grunt. Nie tylko nie padnie na żyzną ziemię, ono w ogóle nie padnie!