Homilie codzienne ,29 kwietnia 2025

Trudna sytuacja uczniów. Żądania skierowane wobec Chrystusa. Odpowiedź Chrystusa wskazująca odpowiedzialnych. Konkretne sposoby realizacji zadania. Odniesienie do pierwszego czytania mszalnego. To, co mamy w sercu jest naszym darem dla innych. Nasza wiara i miłość przejawia się w kontakcie z innymi. Zaproszenie do rachunku sumienia.

Mieszkańcy Galilei nie słynęli z dobrej opinii wśród ludu. Nie stosowali się do wszystkich przepisów prawa, ani nie zachowywali czystego judaizmu. Jezus bardzo mocno woła: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”. Te słowa brzmią poważnie. Jezus przychodzi do człowieka i stawia mu konkretne wymagania. Słowo Jezusa przynosiło pokrzepienie dla zranionych dusz, wyrzucało złe duchy, przynosiło ulgę na ciele i duszy. Te znaki są dowodem na to, że jest On Panem, że do Niego należy wszelka władza. On także pragnie przeprowadzić nas przez ciemności tego świata do krainy wiecznej światłości.

Namaszczenie jako oznaka luksusu bądź świętowania. W Biblii namaszczenie przede wszystkim było sposobem nadania komuś jakiejś wyjątkowej władzy, uświęceniem przez Boga albo przeznaczeniem kogoś lub czegoś Panu. Każdy z nas w czasie sakramentu chrztu świętego został przez Boga namaszczony, wybrany. Należysz do Pana, On się do Ciebie przyznaje! W naszej przynależności do Boga to On mi służy, bo jestem dla Niego taki ważny! On mnie wybiera i to nie tylko ze względu na zadania, które przede mną stawia, ale przede wszystkim, dla mnie samego! Taka mentalność rodzi prawdziwy pokój serca i poczucie szczęścia, ale także inspiruje innych.