Ambona

Dziś wśród wierzących można spotkać postawę wymuszającą na Bogu działanie. Nie jest to zgodne z prawdziwą wiarą. Inspiracje i tropy do homilii  Chrystus swoje nauczanie potwierdza zn akami.  Ignoruje faryzeuszów.  Bóg decyduje.  Pseudo – wierzący.  Potrzebna cnota roztropności..

Zrozumieć, że Bóg potrzebuje każdego z nas w swoim dziele zbawczym. Jezus ustanowił siedemdziesięciu dwóch uczniów, aby przygotowali ludzi w tych miastach, do których sam przyjść zamierzał. Byli to ludzie, którzy byli bardzo blisko Jezusa, ale nie zostali wybrani na apostołów. Wielu pewnie było zawiedzionych tym, że nie udało się trafić do Jezusowej „elity”. Mesjasz doskonale wiedział, w czym odnajdą się najlepiej, jak najoptymalniej wykorzystać ich zdolności. Jesteś Jemu potrzebny, aby historia zbawienia mogła się realizować tu i teraz!.

Nasze ziemskie życie jest też czasem budowania. Choć lepiej powiedzieć, że jest czasem przygotowania do wejścia do gotowego już domu, przygotowanego przez Boga. Każda chwila życia przybliża nas do tego momentu. Święty Paweł nazywa nasze życie pielgrzymowaniem. Przemierzamy drogę naszego życia wybierając różne cele, różne kierunki. Nie zawsze nasze pielgrzymowanie prowadziło nas najkrótszą drogą do Boga. Dzisiaj warto byśmy na chwilę się zatrzymali. To zatrzymanie ma kilka wymiarów. Pierwszy polega na zastanowieniu się nad swoim życiem. Kiedy wędrujemy i nie znamy drogi, zatrzymujemy się, by podjąć decyzję co do dalszej wędrówki. Drugim wymiarem zatrzymania jest odpoczynek i wytchnienie. Chodzi jednak o szczególny odpoczynek – w Bogu. Tą okazją do odpoczynku jest każda chwila spędzona z Bogiem. Szczególnie ważnym czasem jest Eucharystia. Ciało Chrystusa jest naszym pokarmem na drodze do domu Ojca. Jezus przygotował mieszkanie dla nas wszystkich. Przygotował je także dla naszego brata N. Dlatego nasza dzisiejsza modlitwa jest przepełniona chrześcijańską nadzieją..