Homilie niedzielne i świąteczne ,19 lipca 2026

Słowo Boże jest zawsze skierowane do konkretnych słuchaczy, gromadzących się na Mszy św. Ważne jest, aby umieć usłyszeć i odczytać przesłanie głoszonego słowa. Mądrość jest najwspanialszą i jedną z najważniejszych wartości ludzkiego życia. Prawdziwa mądrość staje się najcenniejszym skarbem w życiu. Boża mądrość objawia się w dziejach świata. Ta mądrość w sposób suwerenny kieruje losami świata i ludzkości. Podstawą modlitwy jest wiara, że Bóg jest dobry i łaskawy. On zawsze wysłuchuje modlitw, które są do Niego zanoszone. Każdy człowiek odkupiony przez Jezusa Chrystusa otrzymuje w sakramencie chrztu i bierzmowania dar Ducha Świętego. Duch Święty staje się twórcą i nauczycielem modlitwy, ponieważ gdy nie potrafimy się modlić, On modli się w nas i za nas. W Ewangelii Jezus Chrystus przez przypowieści odsłania tajemnicę obecności i działania królestwa Bożego. Bóg sieje zawsze dobre ziarno. On stworzył świat i człowieka jako dobre. Niestety, pojawiło się w świecie zło, które próbuje zniszczyć dobro. Królestwo Boże w sposób cichy i powolny wypełnia się i dobro zwycięża zło.

Nosimy w sobie obraz Boga jako miłosiernego Ojca i często wyrzucamy z naszych myśli i rozważań obraz Boga, który jest Sędzią. Tak bardzo pokochaliśmy Pana Jezusa w przymiocie Jego miłosierdzia, że zapomnieliśmy o tym, że Bóg również jest gwarantem sprawiedliwości, która domaga się, aby dobro zostało nagrodzone, a zło ukarane. Dzisiejsza liturgia słowa ukazuje nam obraz Boga Sędziego. Księga Mądrości ukazuje Pana, który w sądzeniu jest dobry i sprawiedliwy. Jego potęga i moc sprawia, że jest łagodny dla człowieka – z natury słabego. Dobroć Boga ujawnia się w Jego cierpliwości wobec grzeszących. Pan cierpliwie czeka na nawrócenie człowieka. Obraz Boga Siewcy wykorzystany przez Jezusa ukazuje, że na jednym polu rośnie i dobre ziarno, i chwast. Pan pozwala rosnąć dobrym obok złych, dając każdemu odpowiednie warunki wzrostu. One sprawiają, że plon jest obfity. Bóg sieje dobre ziarno w sercu każdego człowieka i gdy człowiek otworzy swoje serce na dar łaski, ziarno może na podobieństwo gorczycy stać się potężnym drzewem. Każdy ludzki czyn pociąga za sobą konsekwencje. Dobre czyny rodzą dobro, złe czyny rodzą grzech. Konsekwencją dobrego życia jest niebo, konsekwencją życia w grzechu jest piekło.

„Bóg nie żąda od stworzeń owoców, nie dając im możności owocowania. Współdziałając przy wydawaniu owoców przez swoją pracę, człowiek powinien uznać, że to owocowanie jest przede wszystkim dziełem Boga”. Człowiek sprawiedliwy, którego można porównać do drzewa zasadzonego nad wodą (Jr 17,8) przynosi owoc nawet w swej starości (Ps 92,14 n). Bóg pragnie, byśmy przynosili obfite owoce wiary. Zbiory są oznaką Bożego błogosławieństwa; uznając to, człowiek powinien za wszystko dziękować Bogu. Uczniowie, którzy rozeszli się na cały świat, aby głosić Ewangelię, zbierają owoce pracy swoich poprzedników. Jezus własną krwią opłacił obfite plony wiary. Jezus Chrystus – Dobry Siewca rzuca ziarno Bożego słowa na glebę ludzkich dusz. Słowem Bożym jest sam Chrystus, który zgodził się umrzeć, aby wydać owoc.