Homilie niedzielne i świąteczne ,2 sierpnia 2026

Jezus chciał w samotności i na modlitwie spędzić czas żałoby i smutku po męczeńskiej śmierci Jana Chrzciciela. Samotność Jezusa nie trwała długo. Kiedy Jezus dopłynął do brzegu, oczekiwały Go już wielkie tłumy, które wołały o pomoc i uzdrowienie. Z jednej strony widzimy męczeńską śmierć Jana Chrzciciela, który był gotów oddać życie w imię obrony prawdy. Z drugiej zaś strony widzimy Jezusa, który cierpi z powodu uwięzienia Jana, ale nie podejmuje jakichś spektakularnych działań, aby go uratować. Boże działanie nie odpowiada ludzkiej logice działania czy skutecznego realizowania zamierzonych celów. Drogi Boże nie są drogami ludzkimi, a Boże myśli nie są myślami ludzkimi. Papież Franciszek mówił o stylu Bożego działania: "Bóg nas zaskakuje. Ukazuje się właśnie w ubóstwie, w słabości, w pokorze i daje nam swoją miłość, która nas zbawia, uzdrawia i daje nam siłę". Życie św. Jana Chrzciciela z punktu widzenia ziemskiej logiki zakończyło się porażką. A jednak wiara dyktuje nam głębokie przekonanie, że nie była to porażka.

Zapraszamy kilku ochotników, by zrobili listę zakupów niezbędnych do przygotowania ogniska z kiełbaskami dla wszystkich zebranych w kościele. W podobnej sytuacji znaleźli się Apostołowie, którzy usłyszeli od Jezusa nakaz nakarmienia tłumu ludzi: Wy dajcie im jeść. Apostołowie mieli tylko pięć chlebów i dwie ryby, jednak z Bożym błogosławieństwem to wystarczyło, by nakarmić kilka tysięcy zebranych. Tak niewiele wystarczyło, by obdarować tak wielu. Podobnie jest z nami – bardzo często potrzebujemy niewiele, by móc obdarować innych. W słowie do rodziców zwracamy uwagę na to, że Jezus wzywa do zaspokajania „głodu” ich najbliższych. Tym „głodem” bardzo często jest tęsknota za wspólnym spędzaniem czasu. Wielogodzinna praca, zmęczenie, pęd życia – to wszystko sprawia, że nie mamy dla siebie czasu albo jesteśmy „razem, a jednak osobno”. Pomoce: kartka papieru, długopis lub flamaster, kalkulator (ewentualnie).

Chrystus naucza poprzez przypowieści, gdyż jest to zrozumiały i prosty sposób przekazu. Nawiązanie do przypowieści z poprzedniej niedzieli – ukazanie struktury królestwa Bożego. Dzisiejsza przypowieść wskazuje, w jaki sposób należy się zachowywać wobec królestwa. Rolnik odnajduje skarb, co wyzwala w nim radykalną postawę. Kupiec pereł także cechuje się radykalnością zachowania. Chrystus w innych miejscach Ewangelii wskazuje na naszą postawę wobec królestwa Bożego. Niedostrzeżenie wartości królestwa Bożego wynika z lenistwa duchowego ludzi powołanych do dawania świadectwa o nim. Prośba o dar bycia świadkiem królestwa Bożego.