Tysiące wiernych przeszło Ekstremalne Drogi Krzyżowe

11 kwietnia 2017  / Świat
Powrót do aktualności
Tysiące wiernych przeszło Ekstremalne Drogi Krzyżowe

Około 60 tys. osób przeszło trasy tegorocznej Ekstremalnej Drogi Krzyżowej (EDK). W modlitwie, ciszy i skupieniu, wierni pokonują wielokilometrowe trasy, by móc w pełni przeżywać Wielki Post. Niektórzy idą po raz pierwszy, niektórzy już kolejny raz w intencjach swoich, rodzin i przyjaciół.

 

Tłumy w deszczowym Krakowie

W całej Polsce 7 kwietnia wyruszyło około 190 Ekstremalnych Dróg Krzyżowych. Najliczniejsza z nich rozpoczęła się Mszą w krakowskim kościele św. Józefa w Podgórzu, którą odprawił pomysłodawca EDK ks. Jacek Stryczek.

Każdego roku pociąga on za sobą tłumy wiernych. Nie dziwi więc fakt, iż w świątyni zgromadziło się ponad 3 tys. osób, które właśnie z tego miejsca chciały wyruszyć w drogę. Najdłuższa i zarazem najtrudniejsza trasa liczy aż 133 kilometry i prowadzi od krakowskiego Podgórza do Zakopanego (Sanktuarium Maryjne na Wiktorówkach).

Michał przyjechał do Krakowa specjalnie z Sandomierza. ‒ Nie wyobrażam sobie innej trasy, niż ta na Kalwarię. Idę nią już trzeci raz. To dla mnie ogromne przeżycie ‒ mówił, starając się przekrzyczeć zgromadzony tłum. Kasia, studentka, która pierwszy raz dołączyła do społeczności EDK, była zaskoczona tak dużą frekwencją. ‒ Nie spodziewałam się tylu osób! I ta atmosfera! Każdy w skupieniu, pełen energii, świetnie przygotowany. Niektórzy omawiają trasy, które przeszli w zeszłych latach. Jest niesamowicie!

Tu jest ból, zmęczenie, samotność. I tak być powinno, bo EDK to z definicji wyzwanie ekstremalne. Fenomen wydarzenia najlepiej obrazują liczby: w 2015 na EDK wyruszyło 11 tys. osób, a już w 2016 ponad razy więcej, bo aż 26 tys. W tym roku jest to ok. 60 tys. osób. Dokładne liczby organizatorzy podadzą 10 kwietnia. W tegorocznej edycji chętni mieli do dyspozycji aż 457 tras, w 252 miastach, na terenie 11 państw. Wydarzenie, które każdego roku angażuje kilkadziesiąt tysięcy ludzi na świecie, staje się zjawiskiem międzynarodowym.

Globalny zasięg

EDK to jedyne takie wydarzenie na świecie. Idea ekstremalnej wędrówki w szalonym tempie rozprzestrzenia się na inne kraje, a nawet kontynenty. W tym roku objęła swym zasięgiem 11 państw: Szwecję, Norwegię, Szwajcarię, Niemcy, Austrię, Rumunię, Wielką Brytanię.

Nawet w USA znaleźli się chętni, którzy w ramach EDK pójdą tzw. Drogą Apaczów, czyli trasą biegnącą wzdłuż drogi 88 – Apache Trail. To najbardziej oryginalna i egzotyczna ze wszystkich tras. W ubiegłym roku uczestnicy znaleźli się nawet na Antarktydzie. Najdłuższa trasa miała aż 133 km. Ekstremalna Droga Krzyżowa to dynamiczny trend: z roku na rok zwiększa się liczba uczestników, samo wydarzenie rozwija się, przybierając coraz to nowe oblicze.

Jak to się zaczęło

Ekstremalna Droga Krzyżowa powstała w 2009 roku w Krakowie, w duszpasterstwie prowadzonym przez ks. Jacka Stryczka – znanego ze „Szlachetnej Paczki”. Ideę, która dziś angażuje dziesiątki tysięcy osób w Polsce i na świecie, zainicjowało kilku młodych mężczyzn tworzących projekt Męska Strona Rzeczywistości. Pomysł był odpowiedzią na zaobserwowany przez nich „kryzys męskości”. Przejście długiej i trudnej trasy miało być antidotum na męską „miękkość”, przywiązanie do komfortu i łatwizny.

Dziś Ekstremalna Droga Krzyżowa to nowa forma duchowości, zyskująca coraz większą liczbę zwolenników. Uczestnicy EDK w całej Polsce wyruszają na 40-, 60-, a nawet 100-kilometrowe trasy. Idąc całą noc, pochylają się nad specjalnie przygotowanymi rozważaniami. Podczas drogi obowiązuje zasada milczenia, która ma pomóc w odpowiednim doświadczaniu tego czasu. Uczestnicy mogą wyruszać na trasy w małych grupach lub samotnie. Najwięcej osób podejmuje się przejścia EDK w okresie Wielkiego Postu, ale można to zrobić w dowolnie wybranym momencie roku.

W czasie Drogi Krzyżowej przeżywanej w taki sposób, często w trudnych warunkach atmosferycznych, w bólu, wyczerpaniu, człowiek może przekroczyć siebie, pokonać granice swoich możliwości i dzięki temu otworzyć się na zmianę, na nowy sposób myślenia. Wielu uczestników EDK twierdzi, że w czasie tej wędrówki podjęło ważne życiowe decyzje, zmieniło sposób myślenia, a także zmierzyło się z samym sobą.

Na EDK idą wszyscy

Na trasach Ekstremalnej Drogi Krzyżowej można zobaczyć cały przekrój społeczeństwa. Idą wszyscy: młodzi i starzy, księża, zakonnice, ateiści, lekarze, prawnicy, survivalowcy. Odrębną grupą są dziennikarze, chcący na własnej skórze doświadczyć tego zjawiska, by w swoich reportażach móc lepiej uchwycić jego obraz. Jedni idą, by spotkać się z Bogiem, inni, by zmierzyć się z samym sobą. Motywacji jest tyle, ilu jest uczestników. Częstą motywacją jest poszukiwanie w życiu wartości, swojego miejsca, chęć przeżycia czegoś głębokiego. Są tacy, co szukają wyzwań, próbują swoich granic, wychodzą ze strefy komfortu, mierząc się ze swoimi słabościami. Choć trasy są wymagające, idą nie tylko wysportowani, silni mężczyźni, ale też całe rodziny, kobiety, narzeczeństwa czy małżeństwa, młodzież. Dla każdego doświadczenie EDK jest czymś innym.

Maciek wyruszył w zeszłym roku na EDK z Krakowa do Kalwarii Zebrzydowskiej trasą liczącą około 42 kilometry. W połowie drogi zaczął się źle czuć: miał dreszcze, czuł chłód, a jednocześnie ‒ bardzo rozpalone czoło. Ktoś świetnie przygotowany na przejście EDK wyciągnął termometr. Gorączka 40 stopni. Maciek musiał zdecydować: rezygnuje z trasy czy idzie dalej. Zdecydował, że spróbuje. Było mu bardzo ciężko, ale – paradoksalnie – z kilometra na kilometr czuł się coraz lepiej, bez użycia leków. Gdy świtem wszedł do kalwaryjskiego kościoła, okazało się, że temperatura spadła do 37 stopni.

„Musimy zacząć ludziom mówić, że umrą”

Przed Mszą w Podgórzu odbył się krótki briefing prasowy z udziałem biskupa Grzegorza Rysia, ks. Jacka Stryczka, organizatorów EDK i autorów rozważań. Była mowa o tym, czym jest EDK i jakich doświadczeń dotyka. Biskup Ryś porównywał cykl życia człowieka z drogą krzyżową.

‒ Śmierć jest bliskim doświadczeniem, a droga krzyżowa jest w jego przeżyciu bardzo pomocna. Musimy zacząć ludziom mówić, że umrą

‒ mówił, dodając: ‒ Przez takie drogi krzyżowe jak EDK widać jednocześnie, jak zdrowym organizmem jest Kościół, jak rośnie. Ksiądz Stryczek przekonywał natomiast, że drogą do tego, żeby kościoły były pełne, jest podniesienie wymagań. ‒ Gdy podnosimy wymagania, to one przyciągają ludzi, którzy chcą żyć sensownie. Jest obecnie trend, żeby żyć wartościami ‒ i EDK to właśnie na ten trend odpowiada.

Tak się teraz żyje

EDK to z jednej strony kontynuacja starej tradycji, ale też pewnego rodzaju nowe podejście do duchowości. Nowe w sensie spojrzenia na człowieka, który może z siebie dać więcej. Kluczowy moment na EDK to chwila, gdy dochodzi się do granic własnego komfortu, świata, który daje się kontrolować – wtedy można się przekroczyć i wybrać modlitwę. To jest też moment, gdzie zaczyna się rozwój.

Przestajemy być tacy, jacy siebie sobie wymyśliliśmy i jak siebie uwięziliśmy w klatce własnych wyobrażeń, w naszych możliwościach i chceniach – mówi ks. Jacek Stryczek. – Otwiera się droga do zupełnie innego patrzenie na siebie. Cechą charakterystyczną tego, co dzieje się z ludźmi po przejściu EDK jest to, że odkrywają dla siebie nowe możliwości. Rozwijają się nie dla własnego rozwoju, ale dlatego, że gdy stają się fajniejsi, mogą budować fajniejsze relacje, w tym relacje z Bogiem

Żródło: ekai.pl 

Księża, którzy czytali ten artykuł, czytali również:

Główne tematy obrad Rady Biskupów Diecezjalnych 25 sierpnia

23 sierpnia 2017  / Polska

Kwestia niedzieli wolnej od pracy, sprawy dotyczące materii Eucharystii oraz przygotowań do 100. rocznicy odzyskania niepodległości, a także inicjatywa „Różaniec do granic” to najważniejsze tematy zbliżającego się spotkania Rady Biskupów Diecezjalnych. Tradycyjnie odbędzie się ono w przeddzień uroczystości ku czci Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej, która w tym roku będzie głównym dniem obchodów 300-lecia Koronacji Obrazu Matki Bożej na Jasnej Górze.

Franciszek: nowość nadziei chrześcijańskiej

23 sierpnia 2017  / Polska

„Nadzieja chrześcijańska opiera się na wierze w Boga, który zawsze stwarza nowość w życiu człowieka, w historii i we wszechświecie. Nowość i niespodzianki” – powiedział Ojciec Święty w 31-szej środowej katechezie poświęconej nadziei. Słów papieża, w auli Pawła VI wysłuchało około 8 tys. wiernych uczestniczących w audiencji ogólnej.

Ostatnia audiencja Franciszka przed wakacjami

28 czerwca 2017  / Świat

O chrześcijańskiej nadziei jako sile męczenników mówił Ojciec Święty podczas ostatniej przed wakacyjną przerwą audiencji ogólnej. Stanowczo zaprotestował przeciwko nazywaniu zamachowców-samobójców „męczennikami”. Zachęcił do przeżywania z nadzieją chrześcijańską codziennych obowiązków. Słów papieża na placu św. Piotra wysłuchało około 12 tys. wiernych.

Uzyskaj dostęp do:

  • 2771 inspirujące propozycje kazań, rozważań,
  • 36 scenariusze katechez,
  • 69 materiały dotyczące zarządzania parafią,
  • 38 artykuły poświęcone posłudze spowiedniczej dostosowane do potrzeb spowiadających,
  • 47 najważniejsze wiadomości z życia Kościoła.
Uzyskaj dostęp

Kalendarz wydarzeń

Pełny widok kalendarza